Matthew Holman

Odkryte planetoidy: 11
(44594) 1999 OX321 lipca 1999
(45802) 2000 PV295 sierpnia 2000
(54520) 2000 PJ305 sierpnia 2000
(60620) 2000 FD827 marca 2000
(60621) 2000 FE827 marca 2000
(76803) 2000 PK305 sierpnia 2000
(182222) 2000 YU116 grudnia 2000
(182223) 2000 YC217 grudnia 2000
(468422) 2000 FA827 marca 2000
(469333) 2000 PE305 sierpnia 2000
(506439) 2000 YB216 grudnia 2000
  1. 1 2 3 4 Wspólnie z Johnem Kavelaarsem.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Wspólnie z Brettem Gladmanem.
  3. 1 2 3 4 Wspólnie z J.-M. Petitem.
  4. 1 2 3 Wspólnie z Tommym Gravem.

Matthew J. Holman (ur. 1967) – astrofizyk ze Smithsonian Astrophysical Observatory, wykładowca na Uniwersytecie Harvarda. Studiował na MIT, gdzie otrzymał swój licencjat z matematyki w 1989 i doktorat z planetologii w 1994.

Był częścią zespołu, który odkrył liczne nieregularne satelity Saturna (Albioriks), Urana (Prospero, Setebos, Stefano, Trinculo, Francisco, Ferdynand) i Neptuna (Halimede, Sao, Laomedeia, Neso).

Odkrył 11 planetoid, z czego 4 samodzielnie, a 7 wspólnie z innymi astronomami.

Jego imieniem została nazwana planetoida (3666) Holman.

W 1998 roku otrzymał nagrodę Newcomb Cleveland Prize za artykuł opublikowany w czasopiśmie Science – The Origin of Chaos in the Outer Solar System.

Przypisy

  1. 1 2 (3666) Holman w bazie Minor Planet Center (ang.)
  2. ↑ Matthew J. Holman. Biographical Information. Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics. [dostęp 2015-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  3. ↑ Planetary Satellite Discovery Circumstances. [w:] Solar System Dynamics [on-line]. Jet Propulsion Laboratory, 2021-11-15. [dostęp 2022-08-23]. (ang.).
  4. ↑ Minor Planet Discoverers. [w:] Minor Planet Center [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2018-02-03. [dostęp 2018-03-01]. (ang.).
  5. ↑ AAAS Awards: Newcomb Cleveland Prize Recipients. American Association for the Advancement of Science. [dostęp 2010-02-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-23)]. (ang.).