Max Simonischek

Kariera teatralna

Swoje pierwsze kroki na scenie stawiał w Theater in der Josefstadt w Wiedniu. W 2007 związał się z Maxim Gorki Theater w Berlinie, gdzie grał liczne główne role, m.in. Hamleta, Mefistofelesa, i Romea. Występ w spektaklu Niebo przyniósł mu w 2007 nagrodę im. słynnego berlińskiego krytyka teatralnego Fryderyka Lufta.

W latach 2012–2014 należał do zespołu artystycznego teatru kameralnego w Monachium (Münchner Kammerspiele), gdzie grał w takich przedstawieniach jak Droga. Miasto. Rabunek (Die Straße. Die Stadt. Der Überfall) Elfriede Jelinek, Ameryka Franza Kafki, Wujaszek Wania Czechowa czy Seltsames Intermezzo. Eine Familiensaga Eugene O’Neilla.

W maju i listopadzie 2014 wystąpił gościnnie na deskach Schauspiel Stuttgart w Stuttgarcie w spektaklu Armina Petrasa Markiza von O/ Smocza krew. W sierpniu 2014 zdobył uznanie dzięki roli Don Juana w sztuce Ödöna von Horvátha Don Juan wraca z wojny, która miała swoją premierę na Festiwalu w Salzburgu. W październiku 2014 w Münchner Kammerspiele zagrał postać Alfreda, hazardzisty i kobieciarza w kolejnej sztuce von Horvátha Opowieści Lasku Wiedeńskiego.

26 września 2015 w Teatrze na Neumarktcie w Zurychu w Szwajcarii odbyła się premiera spektaklu Schron, zainspirowanego opowiadaniem Franza Kafki, gdzie nie tylko wystąpił, ale także wspólnie z Peterem Kastenmüllerem był odpowiedzialny za jego inscenizację. W październiku 2016 produkcja została wciągnięta na afisz Burgtheater, gdzie można ją było zobaczyć w sezonie 2016-2017 i 2017-2018. W lipcu 2017 przedstawienie to można było zobaczyć w ramach inauguracji Festiwalu w Salzburgu. Podczas tego samego festiwalu, Max Simonischek zagrał tytułową rolę w sztuce Noblisty Harolda Pintera Urodziny Stanleya. 28 października 2017 wystąpił jako Georg Heisler, w pierwszej, scenicznej wersji antyfaszystowskiej powieści Anny Seghers Siódmy Krzyż w Schauspiel Frankfurt.

13 listopada 2017 został uhonorowany Nagrodą Publiczności im. Johanna Nestroya jako Eugen Rümpel w komedii Pensjonat Schöllera (Pension Schöller) na scenie teatru wiedeńskiego Nestroy.

Kariera operowa

W 2018 otrzymał rolę zabawnego ptasznika Papageno w operze Wolfganga Amadeusza Mozarta Czarodziejski flet, która została przedstawiona w kamieniołomie St. Margarethen w Burgenland.

Kariera filmowa i telewizyjna

Po raz pierwszy pojawił się na szklanym ekranie w roli kucharza w dramacie telewizyjnym ORF eins Wszyscy (Jedermann, 2004) u boku Veroniki Ferres i Tobiasa Moretti. Za kreację młodego inżyniera Mertena Krögera w dwuczęściowym dramacie sensacyjnym stacji RTL Hinderburg (Hindenburg: The Last Flight, 2011), z udziałem Stacy Keacha, Grety Scacchi i Lauren Lee Smith, otrzymał Nagrodę Niemieckiej Telewizji. W dramacie szwajcarskim Skradzione dzieciństwo (Der Verdingbub, 2011) z Katją Riemann zagrał postać syna gospodarzy, Jakoba.

W 2012 zagrał główną rolę komisarza monachijskiej policji Lukasa Laima w filmie kryminalnym Martwa bez alibi (Die Tote ohne Alibi), który pięć lat później miał swoją kontynuację w telewizji ZDF Laim i znaki śmierci (Laim und die Zeichen des Todes, 2017).

Zwrócił na siebie uwagę w roli Thomasa w melodramacie Na zboczu (Am Hang, 2013) u boku Martiny Gedeck i Henry’ego Hübchena. W październiku 2014 w ramówce niemieckiej telewizji publicznej ZDF miała premierę komedia z jego udziałem i Heike Makatsch - Balujemy do białego rana (Wir machen bis morgen früh), gdzie zagrał postać chuligana Georgie’go Wummera. W lipcu 2015 do niemieckich kin weszła komedia z jego udziałem - Katastrofa (Desaster). W grudniu 2016 w austriackiej, niemieckiej i szwajcarskiej telewizji publicznej odbyła się emisja dwuczęściowego serialu ZDF Gotthard, o kulisach budowy tunelu kolejowego Św. Gotarda, gdzie wraz z Maximem Mehmetem i Joachimem Królem pojawił się jako Bachmann.

W marcu 2017 na ekrany szwajcarskich kin wszedł komediodramat Boski porządek (Die göttliche Ordnung), gdzie wystąpił w roli męża głównej bohaterki, Hansa. Film zdobył nagrodę Satelity dla najlepszego filmu zagranicznego, a za tę rolę Max Simonischek był nominowany do Szwajcarskiej Nagrody Filmowej. W lipcu 2017 został zaangażowany do roli Huldrycha Zwinglego, słynnego szwajcarskiego reformatora w biograficznym dramacie historycznym Zwingli (2019). Również za tę rolę zyskał nominację do Szwajcarskiej Nagrody Filmowej w kategorii najlepsza rola męska.

W roku 2020, mimo wstrzymanych w większości prac na planach filmowych, w związku z pandemią Covid-19, udało mu się wystąpić w czwartej części przygód komisarza Laima w filmie "Laim i martwa w dywanie" a także zagrać epizodyczne role w dwóch serialach kryminalnych "Szefowa - Portofino" (gdzie tytułową rolę gra Katharina Böhm, córka polskiej aktorki Barbary Kwiatkowskiej - Lass, oraz austriackiego aktora Karheinza Böhma.) oraz "Sarah Kohr - Rozkaz ochrony".