
Maximilian Pirner (ur. 13 lutego 1853 w Sušice, zm. 2 kwietnia 1924 w Pradze) – czeski malarz, członek Stowarzyszenia Secesji Wiedeńskiej, związany ze Stowarzyszeniem Sztuk Pięknych Mánes.
Pirner zdobywał doświadczenie i wiedzę z dziedziny sztuk pięknych na dwóch uczelniach: Akademii Sztuk Pięknych w Pradze (1872-1874) i Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu (1875-1879). Do 1887 roku mieszkał w Wiedniu. W tamtym czasie nie angażował się w życie lokalnego środowiska artystycznego, za to został wykładowcą na Akademii w Pradze. W 1896 roku zdobył tytuł profesora.
Pirner w swoich dziełach skupiał się na mitologii (Medusa (1891), Hekate (1901)) i scenach makabrycznych (Sleepwalker (1878), Daemon Love (1893), Allegory of Death (1895)). Naszkicował wiele kobiecych ciał, wiele z nich było aktami. Wykonywał również witraże i medale.
Choć jeden z krytyków nazwał go mistrzem krzywej, Pirner miał również swoich przeciwników. Jeden z nich stwierdził, że jego dzieła są przesadnie wyrafinowane.