Maya (1886)

Maya
Ilustracja
„Maya” w 1892
Historia
Stocznia

Onohama, Kobe, Japonia

Położenie stępki

maj 1885

Wodowanie

18 czerwca 1886

 Nippon Kaigun
Wejście do służby

grudzień 1887

Wycofanie ze służby

wycofany 1908

Los okrętu

złomowany 1913

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

612 t

Długość

47 m

Szerokość

8,2 m

Zanurzenie

2,95 m

Materiał kadłuba

żelazo

Napęd
2 maszyny parowe podwójnego rozprężania,
6 kotłów, 2 śruby, 960 ihp
Prędkość

12 węzłów

Uzbrojenie
2 działa 150 mm, później 4 działa 120 mm
Załoga

104

Maya 摩耶 (jap. Maya) – pierwszy z czterech okrętów typu Maya, wczesnych kanonierek parowych japońskiej marynarki wojennej, z końca XIX w. Służył podczas wojen chińsko-japońskiej 1894-95 i rosyjsko-japońskiej 1904-05, a następnie był jednostką ochrony rybołówstwa.

Budowa i opis

Jednostki typu „Maya” to pierwsze japońskie kanonierki, do których konstrukcji użyto żelaza. Okręt napędzały po dwie poziome, dwucylindrowe maszyny parowe podwójnego rozprężania o mocy 960 ihp (inne źródło: 700 hp); parę dostarczały dwa cylindryczne kotły, a dwie śruby nadawały prędkość 12 węzłów. Zapas węgla wynosił 60t; kanonierka miały też w pełne ożaglowanie typu szkuner. Dla odróżnienia od innych jednostek swej klasy, „Maya” miała na burcie czarny pas.

Pierwotne uzbrojenie miał składać się z jednej armaty kal. 210 mm i jednej armaty 120 mm, ale „Mayę” uzbrojono w dwie armaty Kruppa kal. 150 mm i dwa działa 57 mm Nordenfeldta, oraz dwa karabiny maszynowe. W 1906 została przezbrojona w cztery szybkostrzelne armaty 120 mm.

Służba

W czasie wojny chińsko-japońskiej, w lipcu 1894, po bitwie pod Pungdo odnalazł, wraz z krążownikiem „Naniwa”, wrak chińskiej kanonierki „Guangyi”. We wrześniu 1894, „Maya” razem z kanonierkami „Chōkai”, „Tsukushi” i „Banjō” operowała na Taedong-gang, wspierając działania wojsk lądowych; okręty nie brały udziału w bitwie u ujścia rzeki Jalu. Następnie okręt uczestniczył w operacjach przeciw Lüshun, w składzie 4. Eskadry Szybkiej, ostrzeliwując 6 listopada chińskie pozycje pod Dalian. 21 listopada, w dniu szturmu na miasto, kanonierka, wraz z innymi okrętami, atakowała forty na wschód od głównej twierdzy w Lüshun.