

Meck (Mek) – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania: Na tarczy dwudzielnej w słup, w polu prawym czerwonym pół orła srebrnego. W polu lewym błękitnym, dwie złote lilie, jedna nad drugą. Klejnot: Nad hełmem w koronie królewskiej złota lilia nad krzyżem. Labry z prawej złote, podbite srebrem, z lewej błękitne, podbite czerwienią.
Herb nadany razem z przywilejem nobilitacji 15 lutego 1567 Jakubowi Meck z Inflant, posłowi na sejm grodzieński, przez króla Zygmunta Augusta. Ród Meck miał pochodzenie duńskie.
Jedna rodzina herbownych (herb własny):
Meck.