Lekkoatletyczne mistrzostwa Polski w Wilnie. Oszczepnicy Józef Dziadul (Sokół Wilno), Leon Wojtkiewicz (Śmigły Wilno) i Medard Gburczyk (AZS Poznań). | |||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Medard Benedykt Gburczyk (ur. 21 marca 1916 w Bydgoszczy, zm. 27 lutego 1956 w Warszawie) – polski lekkoatleta specjalizujący się w rzucie oszczepem.
Wychowanek Klubu Sportowego „Noteć” przy Państwowym Gimnazjum im. Bolesława Krzywoustego w Nakle nad Notecią. Startował w barwach Sokoła Wapno (1935–1936), AZS Poznań (1936), Warszawianki (1937–1939), a po II wojnie światowej ZMW Bydgoszcz (1945) oraz klubów warszawskich: Syreny Warszawa (1947–1948) i Ogniwa Warszawa (1949–1950).
Pierwszy po II wojnie światowej mistrz Polski w rzucie oszczepem (zwyciężył z rezultatem 57,67 m) oraz pierwszy polski powojenny oszczepnik, który przekroczył granicę 60 metrów. Sześciokrotny brązowy medalista mistrzostw kraju (w latach 1936–1939, w 1948 i w 1950). Siedmiokrotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych (w latach 1937–1939 i w 1950). Rekordzista Polski w rzucie oszczepem oburącz – 112,97 m, uzyskane 11 września 1938 r. w Warszawie.
Po zakończeniu wojny dyrektor przedsiębiorstwa wapiennego w Wapiennie. Pochowany na Starych Powązkach (kwatera 133-6-7).

| Rok | 1935 | 1936 | 1937 | 1938 | 1939 | 1945 | 1947 | 1948 | 1949 | 1950 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Odległość (m) | 56,02 | 55,15 | 60,95 | 62,59 | 62,22 | 57,67 | 60,25 | 59,11 | 54,56 | 58,08 |