

Medea i Jazon (Médée et Jason, początkowo Jason et Médée) – balet tragiczno-pantomimiczny w 3 aktach, 9 scenach.
Najsłynniejszy balet narracyjny legendarnego choreografa, teoretyka i reformatora baletu Jeana-Georges’a Noverre’a. Typowy przykład jego licznych autorskich baletów z akcją (ballet d’Action, w których rozwinął on i rozpowszechnił formę baletu dramatycznego. Taniec i pantomima służyły w nich wyrażeniu realistycznej akcji oraz portretów psychologicznych, odcieni uczuć i silnych przeżyć bohaterów. Temu celowi była również podporządkowana muzyka, dekoracje, kostiumy i rozmaite efekty sceniczne. Do swego baletu Noverre wybrał starożytny mit o księciu Jazonie i słynnej czarodziejce Medei, ograniczając się głównie do epizodu zgładzenia rywalki Kreuzy.
Z tej drugiej inscenizacji zachowała się relacja prasowa w "Journal Litteraire de Varsovie" (1777, z. 1):
"Wystawiono tu balet Médée et Jason skomponowany przez słynnego Noverre'a; ale zachowano zmiany, które poczynił w nim pan Vestris, kiedy wystawiał ten balet w teatrze warszawskim. Bez wątpienia byłoby lepiej gdyby trzymano się dokładnie planu pana Noverre'a, z jego nowymi poprawkami i dodatkami, ale szczupłość teatru i mała liczba tancerzy wydawały się stać temu na przeszkodzie, pomimo że pani Valentin odtwarzała postać Medei z wielkim wyczuciem i szlachetnością. W ogólności tancerka wydaje się zasługiwać na uznanie; piękne rysy twarzy, wysoki wzrost i wrodzone wdzięki sprawiają, że będzie dobrze przyjmowana we wszystkich baletach, w których zatańczy".
| Rola | Prapremiera:
Hoftheater, Stuttgart 1763 |
Premiera polska:
Operalnia Saska, 1767 |
Druga warszawska premiera:
Pałac Radziwiłłowski, 1777 |
|---|---|---|---|
| Medea, księżniczka Kolchidy,
żona Jazona |
Nancy Levier | Teresa Steffani (?) | Anna Maria Valentin Riva |
| Jazon, książę Tesalii, mąż Medei,
kochanek Kreuzy |
Gaetano Vestris | Gaetano Vestris | Leopold Frühmann |
| Kreuza, księżniczka Koryntu,
kochanka Jazona |
Luisa Toscani | Antonia Tonerle-Guglielmi (?) | Eva Schinagel |
| Kreon, król Koryntu,
ojciec Kreuzy |
Angiolo Vestris | Marc-Antoine Missoly (?) | Daniel Curz |
| Opiekunka dzieci i powiernica Medei | Marguerite-Louise Sauveur-Noverre | ||
| Dwoje dzieci | dzieci Joachima Delaître / De Laitre | ||
| Księżniczka Koryntu | Anna Maria Salomoni | ||
| Książęta Koryntu | Pierre-Charles Léger i Charles Le Picq | ||
| Ogień | Lépi l'ainé / starszy | ||
| Żelazo | Joachim Delaître / De Laitre | ||
| Trucizna | Charles Le Picq | ||
| Zemsta | Luigi Balletti | ||
| Nienawiść | Pierre-Charles Léger | ||
| Zazdrość | Louis-Aimé d'Auvigny / Dauvigny | ||
| Lud koryncki | panowie:
Louis Simonet, Valentin Riva, Jean Favier, Antoine Trancart, Antoine Pitrot, Clemente (Gardello?), Gregorio (Grisostomi?), Nicola Duponcel, Carl Philipp Rössler / Russler, Martin Levevre / Le Fèvre, Félix, Giuseppe Anelli / Annello Angiola Ricci, Elisabeth Malter, Louis Blondevahl, Rose Durand, Marie Claudine Toscani, Adelaide, Rosalie, Louise Cronier, Agnès Boudet, Nanette Évrard, Marie Marcadet, Catharina Richieri |
||
| Przywódcy niewolników Koryntian | panowie:
Joachim Delaître, Giuseppe Regina Antonia Guidi, Elisabetha Bittina Radicati |
||
| Niewolnicy | panowie:
Gasparo (Gardello?), Franz Regina, Drouville, Francesco Casselli Margarethe Delaître / De Laitre, Marie Dorfeuille, Antoinette Artus, Margarete Massu |
||
| oraz
Arcykapłan, Straż i Ofiarnicy |