Megistoterium

Megistotherium
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

kreodonty

Rodzina

hienodonty

Podrodzina

Hyainailourinae

Rodzaj

Megistotherium
Savage, 1973

Gatunki

M. osteothlastes Savage, 1973

Megistoterium – rodzaj wymarłych ssaków z rodziny hienodontów (Hyaenodontidae). Jeden z największych mięsożernych ssaków lądowych w dziejach ziemi, zaliczany nie do rzędu drapieżnych, a do kreodontów (pradrapieżnych). Był jednym z ostatnich przedstawicieli swej grupy. Zamieszkiwał Afrykę na terenach dzisiejszej Libii i Egipcie 24-21 milionów lat temu (wczesny miocen). Osiągał 1,7 metra wzrostu, 4-6 metrów [potrzebny przypis] długości i prawdopodobnie masę ok. 500 kilogramów. Jego czaszka osiągała długość 60 cm. Samiec był większy od samicy. Zwierzę to było – wraz z mongolskim andrewzarchem – największym znanym drapieżnym ssakiem lądowym w dziejach (niektórzy sądzą jednak że andrewzarch był nieco większy).

Etymologia nazwy rodzajowej: gr. μεγιστος megistos „największy”, forma wyższa od μεγας megas, μεγαλη megalē „wielki”; θηριον thērion „dzikie zwierzę”.

Wraz z kośćmi megistiterium znajdowano także skamieniałości młodych mastodontów, na które zwierzęta te mogły polować. Nie można jednak wykluczyć, że były one padlinożercami. Megistoterium było jednocześnie jednym z ostatnich kreodontów, jakie pojawiły się na Ziemi.

Pierwsze znaleziska z Egiptu, z Moghara (1918) obejmowały tylko kilka fragmentów czaszki. Dopiero szczęki i zęby wykopane w 1973 w Gebel Zelten w Libii pozwoliły sklasyfikować tego wielkiego ssaka. Szczątkami Megistotherium mogą być też znaleziska z Pakistanu i wschodniej Afryki.

Przypisy

  1. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 163.
  2. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 234.

Bibliografia