Melograf – elektroniczne urządzenie stosowane w badaniach muzykologicznych do ciągłego, graficznego przedstawiania melodii lub monofonicznej ekspresji wokalnej o określonej wysokości dźwięku. Wynikiem jego działania jest melogram, ukazujący zwykle wysokość dźwięku i głośność jako funkcje czasu. Melograf wykorzystywano do analizy elementów trudnych lub niemożliwych do dokładnego oddania w tradycyjnej notacji muzycznej, takich jak intonacja, mikrointerwały, kontury glissand, wibrato, atak i wybrzmienie dźwięku oraz relacje między przebiegiem wysokości i głośności. Urządzenie miało szczególne znaczenie w etnomuzykologii, ponieważ umożliwiało analizę cech wykonania trudnych do uchwycenia takim zapisem, zwłaszcza w muzyce pozaeuropejskiej, tradycjach ustnych i praktyce wykonawczej. Jednym z twórców i użytkowników melografu był amerykański muzykolog Charles Seeger, który rozróżniał zapis preskryptywny, czyli plan wykonania, od zapisu deskryptywnego, czyli transkrypcji konkretnego wykonania. W późniejszym okresie funkcje melografu zostały w dużym stopniu przejęte przez komputerowe metody analizy dźwięku.