| Mesonyx | |
| Cope, 1872 | |
| Okres istnienia: eocen | |
Mesonyx obtusidens | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Mesonyx |
Mesonyx – rodzaj wymarłego ssaka z rodziny Mesonychidae. Skamieniałości różnych gatunków znaleziono w warstwach z wczesnego i późnego eocenu w Stanach Zjednoczonych oraz w warstwach z wczesnego eocenu w Chinach sprzed 51,8—51,7 milionów lat.

Mesonyx szacowano na 1,25–1,5 m długości, nie licząc ogona. Szacunki dotyczące masy wahają się od 20 do 55 kg. Podobnie jak u innych Mesonychidae palce kończyły się niewielkimi kopytami.
Podobnie jak inne Mesonychidae, miały one duże głowy i długie szyje w stosunku do wielkości ciała. Mesonyx uintensis, pochodzący z późnego eocenu, którego szczątki znaleziono w Wyoming, ma całkowitą długość czaszki wynoszącą 429 mm i długości pyska wynoszącą 206 mm.
Szacunki wielkości Mesonyx posłużyły do spekulowania, że Andrewsarchus był największym drapieżnym ssakiem lądowym, jaki kiedykolwiek żył na Ziemi. Ponieważ Andrewsarchus jest znany wyłącznie z pojedynczej czaszki, oszacowanie jego wielkości oparto na powiększeniu materiału kopalnego Mesonyx. Wiadomo jednak, że oba rodzaje nie są blisko spokrewnione.