Gromada kulista M107 (ESO) | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
kwiecień 1782 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | |
| Typ |
otwarta, klasa X |
| Rektascensja |
16h 32m 31,91s |
| Deklinacja |
–13° 03′ 13,1″ |
| Odległość | |
| Jasność obserwowana |
7,9 m |
| Rozmiar kątowy |
13' |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Wymiary |
Ø 80 ly |
| Alternatywne oznaczenia | |
| NGC 6171, GCl 44, C 1629-129, H VI.40 | |
Konstelacja Wężownika | |
Messier 107 (również M107, NGC 6171) – gromada kulista w gwiazdozbiorze Wężownika odkryta przez Pierre'a Méchaina w kwietniu 1782, oraz niezależnie 12 maja 1793 przez Williama Herschela, który skatalogował ją jako H VI.40. Herschel zaobserwował również jako pierwszy pojedyncze gwiazdy w gromadzie. Nie jest widoczna gołym okiem, lecz można ją dostrzec za pomocą lornetki lub małego teleskopu.
M107 nie znalazła się w opublikowanej wersji katalogu Messiera. Dodała ją Helen Sawyer Hogg w 1947 razem z M105 i M106.
M107 znajduje się w odległości około 21 tys. lat świetlnych od Ziemi i zbliża się z prędkością 147 km/s. Średnica gromady wynosi około 80 lat świetlnych. Gromada zawiera tysiące gwiazd skoncentrowanych w rejonie o średnicy wynoszącej tyle co ośmiokrotna odległość Słońca od najbliższej gwiazdy Proxima Centauri, w tym około 25 gwiazd zmiennych. W odróżnieniu od innych gromad kulistych M107 zawiera kilka ciemnych obszarów. Zawartość metali jest średnia.