Metale nieżelazne

Metale nieżelazne (metale kolorowe) – nazwa techniczna metali innych niż żelazo i stopów metali niezawierających żelaza. Do metali kolorowych zalicza się m.in. miedź, cynk, cynę, ołów i aluminium, a do stopów mosiądz i brąz. Są to ciała o charakterystycznym połysku, są dobrymi przewodnikami cieplnymi.

Mają różnorodne właściwości fizyczne, chemiczne, mechaniczne i technologiczne, i z tego powodu są powszechnie stosowane w wielu dziedzinach techniki.

Rodzaje

Metale nieżelazne i ich stopy można podzielić na główne grupy:

Metale lekkie

Rodzaj	Nazwa metalu	Temperatura topnienia	Gęstość (g/cm³)
łatwo topliwe	magnez	650	1,74
łatwo topliwe	aluminium	660	2,70
trudno topliwe	tytan	1820	4,54
źródło:

Metale ciężkie

Rodzaj	Nazwa metalu	Temperatura topnienia	Gęstość (g/cm³)
łatwo topliwe	cynk	419,5	7,133
	kadm	320,0	8,65
	cyna	231,9	7,30
	ołów	327,4	11,34
	bizmut	271,3	9,80
trudno topliwe	cyrkon	1852	6,49
	kobalt	1445	8,9
	nikiel	1455	8,9
	miedź	1083	8,96
	pallad	1554	12,0
	srebro	960	10,49
	platyna	1773,5	21,45
	złoto	1063,0	19,32
bardzo trudno topliwe	molibden	2665	10,2
	tantal	2996	16,6
	wolfram	3410	19,3
źródło:

Przypisy

↑ metale. W: Mały słownik chemiczny. Jerzy Chodkowski (red.). Wyd. V. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 321–322.
↑ metale kolorowe, nieżelazne. [w:] Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2015-12-07].
1 2 Materiały nieżelazne. E-spawalnik.pl. [dostęp 2015-01-21]. (pol.).
1 2 Maria Głowacka(red.): Metaloznawstwo. Gdańsk: Politechnika Gdańska, 1996, s. 12. ISBN 83-86537-39-6.

[Słownik_chemiczny-1] tale. W: Mały słownik chemiczny. Jerzy Chodkowski (red.). Wyd. V. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 321–322.

[SJP-2] tale kolorowe, nieżelazne. [w:] Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2015-12-07].

[Materiały_nieżelazne-3] 1 2 Materiały nieżelazne. E-spawalnik.pl. [dostęp 2015-01-21]. (pol.).

[tabela-4] 1 2 Maria Głowacka(red.): Metaloznawstwo. Gdańsk: Politechnika Gdańska, 1996, s. 12. ISBN 83-86537-39-6.