| Data i miejsce urodzenia |
9 lipca 1967 | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
173 cm | |||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Michael Carruth (ur. 9 lipca 1967 w Dublinie) – irlandzki bokser, złoty medalista olimpijski.
Na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992 w Barcelonie zdobył pierwszy dla Irlandii złoty medal w boksie, pokonując w finale wagi półśredniej ówczesnego mistrza świata Kubańczyka Juana Hernándeza Sierrę.
Po zdobyciu złotego medalu olimpijskiego Carruth awansowany został do stopnia sierżanta. W dniu, w którym powrócił do Irlandii ze złotem, lokalne puby obniżyły ceny piwa do cen z 1956 roku, kiedy to Irlandia zdobyła poprzedni złoty medal olimpijski przez Ronniego Delaneya, który wygrał bieg na 1500 m w Melbourne w 1956 roku.
Carruth przeszedł do boksu zawodowego w 1994 r. po otrzymaniu pozwolenia i urlopu z irlandzkiej armii, gdzie służył jako żołnierz zawodowy. Jego trenerem został były irlandzki bokser Steve Collins. Carruth nie odniósł większych sukcesów na ringu zawodowym, przegrywając swoje dwie walki o tytuł: w 1997 roku z Rumunem Michaelem Löwem (Mihai Leu) o tytuł WBO w wadze półśredniej i w 2000 roku z Adrianem Stone'em o tytuł IBO w wadze junior półśredniej. Po tej przegranej walce zakończył karierę bokserską z wynikiem 18-3-0.
W 2006 roku wziął udział w rozrywkowym programie tanecznym RTÉ dla celebrytów Celebrity Jigs 'n' Reels, w którym razem z profesjonalną tancerką Dearbhlą Lennon zajęli 4. miejsce.
W czasie igrzysk olimpijskich w Pekinie w 2008 i w Londynie w 2012 był komentatorem dla RTÉ.
W 2009 Carruth zaproszony został do współpracy jako masażysta przez drużynę futbolu gaelickiego Westmeath GAA.