| wieś | |
Zabytkowa cerkiew i dzwonnica | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2025) |
148 |
| Strefa numeracyjna |
13 |
| Kod pocztowy |
38-710 |
| Tablice rejestracyjne |
RBI |
| SIMC |
0348022 |
Położenie na mapie gminy Czarna | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa podkarpackiego | |
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego | |




Michniowiec (dawniej też Michnowiec i Michnowice) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Czarna. Ma status sołectwa.
W skład sołectwa Michniowiec wchodzi także wieś Bystre.
Przez wieś płynie urokliwy potok Mszaniec, który uchodzi do Dniestru. To jeden z ostatnich fragmentów potoków o dzikim charakterze narażony na nielegalne rajdy offroad.
W miejscowości znajduje się zabytkowa drewniana dawna cerkiew Narodzenia Bogurodzicy włączona do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.
W 1974 roku, Czarna otrzymała status uzdrowiska ze względu na obecność źródeł mineralnych o różnorodnym składzie, takich jak wodorowęglanowo-wapniowe, sodowe, jodowe i siarczkowe. Woda mineralna z Czarnej była wykorzystywana w miejscowym ośrodku „Nafty i Gazu”, gdzie dostępne były kąpiele mineralne, a także kuracje uzdrowiskowe.
Do 1951 roku Михновець był dużą wioską w przedgórzu Karpat na Ukrainie. Zamieszkany był przez Bojków.
Wieś królewska Michnowiecz położona była w 1589 w starostwie niegrodowym samborskim w powiecie samborskim ziemi przemyskiej województwa ruskiego. W okresie międzywojennym w powiecie turczańskim. Po wojnie wieś Michniowiec znalazła się w ZSRR (rejon strzyłecki). Michniowiec jest jednym z najstarszych ośrodków górnictwa naftowego na świecie, kopalnie ropy naftowej istniały tu przed rokiem 1884.
Michniowiec jest jednym z najstarszych ośrodków górnictwa naftowego na świecie, kopalnie ropy naftowej istniały tu przed rokiem 1884.
W 1951 roku, w ramach umowy o zamianie odcinków terytoriów państwowych zawartej 15 lutego 1951 pomiędzy PRL i Związkiem Radzieckim, część obszaru rejon strzyłeckiego z Bystrem, Lipiem i Michniowcem (część dawnej polskiej gminy Łomna) została przyłączona do Polski, wchodząc w skład gminy Czarna w nowo utworzonym powiecie ustrzyckim w woj. rzeszowskim. Włączenie Michniowca do Polski odcięło jedyne połączenie drogowe Łopuszanki ze Strzyłkami (siedzibą rejonu), przez co Łopuszance zostało tylko południowe połączenie z Chaszczowem w rejonie turczańskim. Spowodowało to konieczność włączenia Łopuszanki do rejonu turczańskiego.
We wsi znajduje się cerkiew greckokatolicka pw. Narodzenia Bogarodzicy wybudowana w roku 1863 lub 1868 na miejscu poprzedniej, która istniała już w 1557. Podczas remontu w 1924 roku dobudowano zakrystię i kruchtę. W pobliżu cerkwi drewniana dzwonnica wzniesiona w 1904. Od 1971 cerkiew służy jako rzymskokatolicki kościół filialny pw. Narodzenia Św. Jana Chrzciciela należący do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Czarnej Górnej.
Wieś Michniowiec, położona w dolinie, charakteryzuje się niezwykle malowniczym i dziewiczym krajobrazem. Otoczona od wschodu górami Sanocko-Turczańskimi – pasmo górskie w Beskidach Lesistych w Karpatach Wschodnich, przecięte granicą polsko-ukraińską – stanowi doskonały przykład naturalnej harmonii między człowiekiem a przyrodą. Tereny te są wciąż stosunkowo mało zaludnione, co sprzyja zachowaniu bioróżnorodności oraz tradycyjnego charakteru krajobrazu.
Przez wieś płynie potok Mszanka (ukr. Мшанка – Mszanka, ukr. Мшанець – Mszaneć), który wpływa do potoku Mszaniec i kieruje się w stronę Ukrainy. Górska rzeka, lewy dopływ Dniestru, należący do dorzecza Dniestru i zlewiska Morza Czarnego. Długość rzeki wynosi około 21 km, w tym na obszarze Polski ok. 7,6 km.

Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa