| Microweiseini | |||
| Leng, 1920 | |||
| Okres istnienia: eocen–dziś | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię |
Microweiseini | ||
| Synonimy | |||
| |||
Microweiseini – plemię chrząszczy z rodziny biedronkowatych i podrodziny Microweiseinae. Obejmuje 16 opisanych rodzajów.
Chrząszcze o ciele długości poniżej 3,5 mm, w zarysie wydłużonym do owalnego, z wierzchu wyraźnie wypukłym, niemal zawsze wyraźnie owłosionym. Głowa ma czułki umieszczone przed oczami, zbudowane z od siedmiu do dziesięciu członów, z których co najmniej jeden ostatni tworzy niespłaszczoną buławkę. Frontoklipeus jest dobrze wykształcony i wokół panewek czułkowych wykrojony. Żuwaczki mają mole, ale pozbawione są zębów molarnych. Policzki otaczają szczęki i wargę dolną. Podpoliczki mają ujścia gruczołów podpoliczkowych. Przedplecze ma podgięcia pozbawione dołków na czułki. Również na spodzie tułowia i podgięciach pokryw brak jest dołków do chowania odnóży w stanie spoczynku. Przedpiersie może być z przodu uwydatnione, spłaszczone lub mocno zredukowane. Smukłe odnóża zwieńczone są trójczłonowymi lub czteroczłonowymi stopami. Odwłok ma pięć lub sześć widocznych na spodzie sternitów (wentrytów), z których piąty nie jest nigdy wyraźnie dłuższy od poprzedniego.
Plemię kosmopolityczne, największą różnorodność rodzajową i gatunkową osiągające w Nowym Świecie. Większość przedstawicieli występuje w strefach tropikalnej i subtropikalnej. Tylko Paracoleopterus występuje na zachodzie Palearktyki, będąc tam jednak ograniczonym do regionu śródziemnomorskiego i zachodniej części Azji.
Do plemienia tego należy 16 rodzajów:
Jako pierwszy takson rangi rodzinowej od rodzaju Microweisea utworzył Charles William Leng w swoim Catalogue of the Coleoptera of America, North of Mexico z 1920 roku. Wcześniej, w 1899 roku Thomas Lincoln Casey wprowadził plemię Pharini z rodzajami Pharus i Pharopsis. Chociaż plemię to zostało w 1962 roku zsynonimizowane z Microweiseini przez Roberta Pope’a, znaczeniowo bliżej mu Sticholotidini. W 1960 roku przez Hiroyukiego Kamiyę wprowadzone zostało plemię Sukunahikonini o nazwie wywodzącej się od rodzaju Sukunahikona, który to w 1985 roku Helmut Fürsch zsynonimizował ze Scymnomorphus. Microweiseini w bliskim współczesnemu sensie wprowadził do systematyki w 1977 roku Robert Gordon jako jedno z plemion Sticholotidinae obok m.in. Sukunahikonini. Praca Gordona i innych z 1989 roku wskazywała już jednak na tworzenie przez Microweiseini kladu z Carinodulini, Sikunahikonini i Serangiini, a nie ze Sticholotidini. W systematyce biedronkowatych z 2003 roku Christiana Duvergera podrodzina obejmująca te cztery plemiona nazwana została Scotoscymninae, a w późniejszych systemach Microweiseinae. W 2012 roku Hermes Escalona i Adam Ślipiński na podstawie wyników analiz filogenetycznych przeprowadzili rewizję Microweiseinae, m.in. synonimizując Sikunahikonini z Microweiseini. Według wyników tychże analiz Microweiseini stanowią grupę siostrzaną względem Serangiini, a Carinodulini zajmują pozycję bazalną w obrębie podrodziny.