Mikuliczyn

Mikuliczyn
Herb	Flaga
Państwo	Ukraina
Obwód	iwanofrankiwski
Populacja
• liczba ludności	4961
Nr kierunkowy	+380 3434
Kod pocztowy	78590
	Położenie na mapie hromady Jaremcze Mikuliczyn
	Położenie na mapie Ukrainy Mikuliczyn
	Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego Mikuliczyn
	Położenie na mapie rejonu nadwórniańskiego Mikuliczyn
	48°23′35″N 24°36′07″E/48,393056 24,601944

Mikuliczyn (ukr. Микуличин, Mykułyczyn) – wieś na Ukrainie, należąca do miasta na prawach rejonu Jaremcze, w obwodzie iwanofrankiwskim nad Prutem. Leży na terenie Huculszczyzny, na granicy Pokucia i Gorganów.

Znajduje się tu stacja kolejowa Mikuliczyn.

Historia

Prywatna wieś szlachecka prawa wołoskiego, położona była w ziemi halickiej województwa ruskiego.

Pod koniec XIX w. grupa domów we wsi nosiła nazwę Pod Kamieniem.

W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Mikuliczyn w powiecie nadwórniańskim województwa stanisławowskiego, uzdrowisko. Zabytkowa Cerkiew Trójcy Świętej z 1868.

W nocy z 31 sierpnia na 1 września 1943 ukraińscy nacjonaliści zamordowali tutaj 6-osobową rodzinę dra Jossego. 1 października 1943 Ukraińcy z sotni UNS "Czorni Czorty" zamordowali kolejnych 4 Polaków; 6 osób zostało uprowadzonych a 4 zostały ranne.

Wjazd do miejscowości przed 1892
Główna droga
Widok ogólny, przed 1939
Dworzec kolejowy, przed 1938
Tunel kolejowy, przed 1930
Dom gminny, około 1925
Dom zdrowia akademików lwowskich, 1939
Cerkiew, 1914
Dzwonnica przy cerkwi, przed 1939
Prut w okolicach Mikuliczyna
Huculi z Mikulczyna, 1901

Ludzie urodzeni w Mikuliczynie

Władysław Wojtan – polski inżynier geodeta, profesor Wyższej Szkoły Lasowej we Lwowie, profesor zwyczajny katedry miernictwa Politechniki Lwowskiej,
Jan Kosina – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, wykładowca uczelni wojskowych, urzędnik Wojskowego Biura Historycznego, ofiara zbrodni katyńskiej
Władysław Midowicz – polski geograf i meteorolog, działacz turystyczny i krajoznawczy, z zamiłowania turysta górski.

Przypisy

↑ Grzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 81.
↑ Pod Kamieniem 2.), grupa domów we wsi Mikuliczyn, powiat nadwórniański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 407 .
↑ Damian Karol Markowski, W cieniu Wołynia. „Antypolska akcja” OUN i UPA w Galicji Wschodniej 1943-1945, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2023, ISBN 978-83-08-08166-2, s. 92 i 95

Bibliografia

Aleksandra Górska: Kresy przewodnik. Wydawnictwo Kluszczyński.

Linki zewnętrzne

Mikuliczyn, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 411 .
Kolekcja zdjęć przedwojennego Mikuliczyna
Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona
Bomby w Galicyi. „Nowości Illustrowane”. 9, s. 7, 28 lutego 1914.

[1] Grzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 81.

[2] Pod Kamieniem 2.), grupa domów we wsi Mikuliczyn, powiat nadwórniański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 407 .

[3] Damian Karol Markowski, W cieniu Wołynia. „Antypolska akcja” OUN i UPA w Galicji Wschodniej 1943-1945, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2023, ISBN 978-83-08-08166-2, s. 92 i 95