Milo Manara

Maurilio Manara
Milo Manara
Ilustracja
Milo Manara podczas MFK 2008 w Łodzi.
Data i miejsce urodzenia

12 września 1945
Luson, Włochy

Zawód, zajęcie

scenarzysta i rysownik komiksowy

podpis

Milo Manara (właśc. Maurilio Manara, ur. 12 września 1945 w Lüsen, prowincja Bolzano, Włochy) – włoski scenarzysta i rysownik komiksowy.

Życiorys

Karierę rysownika rozpoczął w wieku 14 lat, rysując paski komiksowe do włoskich gazet. Tworzenie prac, z których jest najbardziej znany, czyli komiksów erotycznych, zaczął w roku 1969 od serii Genius. Komiks stał się na tyle popularny, że w kolejnych latach (1971–1973), otrzymał możliwość rysowania następnej serii, tym razem o erotyczno-sensacyjnych przygodach pięknej piratki Jolandy de Almavivy.

Drzwi do wielkiej kariery stanęły przed nim otworem wraz z opublikowaniem w magazynie Pilote opowieści zatytułowanej Małpi król do scenariusza Silverio Pisu (1976). Dzięki sukcesowi tej historii Manara mógł w końcu rozwinąć skrzydła. W dwa lata później ukazał się jego samodzielny album: HP i Giuseppe Bergman. Podobnie jak Małpi król nie jest to komiks erotyczny, lecz raczej przygodowy. Postać „HP” wzorowana jest na osobie Hugo Pratta, przyjaciela i mistrza Manary. Na początku lat 80. panowie ci nawiązali współpracę, owocem której stały się albumy o kolonizacji obydwu Ameryk: Indiańskie lato i El Gaucho.

W 1983 roku ukazał się kolejny, klasyczny już dzisiaj, album komiksowy Manary, zatytułowany Klik. Jest to komiks erotyczny, którego główną bohaterką jest piękna dziennikarka, Claudia Cristiani. Od wydania i sukcesu Klika rozpoczęła się dobra passa autora w dziedzinie komiksu erotycznego. Kolejne lata przynosiły dalsze albumy: Zapach niewidzialnego w 1985, Ukryta kaméra w 1988, Courts Metrages w 1989.

W 1990 roku pojawił się album Podróż do Tulum, owoc współpracy Manary z filmowcem Federikiem Fellinim. Komiks ten jest adaptacją scenariusza Felliniego, który nigdy nie miał szans zostać zrealizowany w formie filmu fabularnego. W 1992 roku, również we współpracy z Fellinim, powstał album Podróż G. Mastorny zwanego Fernet, będący, podobnie jak Podróż do Tulum, realizacją w postaci komiksu jednego ze scenariuszy Felliniego.

W 1996 roku został wydany kolejny autorski komiks Manary, który szybko stał się jednym z najbardziej znanych jego dzieł. Chodzi o „Guliwerianę”, erotyczną i zabawną parodię klasycznej powieści Jonathana Swifta o przygodach Guliwera. Kolejne lata (1997 i 1998) to okres bardzo owocnej aktywności twórczej artysty. Ukazały się wtedy takie albumy jak: Fatalne spotkanie, Kamasutra, WWW. Trzy dziewczyny w sieci. W tym czasie Manara zilustrował też album zatytułowany Aphrodite, będący adaptacją erotycznej noweli Pierre’a Louÿsa.

Jednymi z najnowszych prac Manary są albumy Złoty Osioł (1999), Rewolucja (2000) i Ucieczka z Piranesi (2002). Pierwszy z nich jest adaptacją tekstu z II wieku, stworzonego przez rzymskiego pisarza Apulejusza, drugi to przewrotna satyra na „nowy Olimp”, na którym urzędują ludzie z branży telewizyjnej, oderwani od otaczającej rzeczywistości, trzeci natomiast to komiks SF z elementami erotyki.

W latach 2004–2010 pracował nad serią historyczno-erotyczną Borgia o rzymskiej rodzinie arystokratów i papieży Borgiów (autorem scenariusza jest Alejandro Jodorowsky).

Obrazu twórczości artysty dopełniają liczne artbooki, jak np. „Women of Manara”, portfolia, takie jak „Dolomites Encantedes” czy „Letters from a Portuguese nun”, a także działalność w branży reklamowej (reklama Chanel nr 5 z Czerwonym Kapturkiem) i rozrywkowej (okładki do płyt). Stworzył nawet swoją autorską talię kart do tarota.

Twórczość

(wytłuszczone tytuły ukazały się po polsku)

Linki zewnętrzne