Milu

Milu
	Elaphurus
	Milne-Edwards, 1866
	; Przedstawiciel rodzaju – milu chiński (E. davidianus)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	parzystokopytne
Podrząd	przeżuwacze
Infrarząd	Pecora
Rodzina	jeleniowate
Podrodzina	jelenie
Plemię	Cervini
Rodzaj	milu
	Typ nomenklatoryczny
	Elaphurus davidianus Milne-Edwards, 1866
Synonimy
	Capreolina Tokunaga & Takai, 1936; Metaplatyceros Shikama, 1941; Elaphuroides Otsuka, 1972;
	Capreolina Tokunaga & Takai, 1936; Metaplatyceros Shikama, 1941; Elaphuroides Otsuka, 1972;
Gatunki
	8 gatunków (w tym 7 wymarłych) – zobacz opis w tekście
	8 gatunków (w tym 7 wymarłych) – zobacz opis w tekście
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Milu (Elaphurus) – rodzaj ssaków z podrodziny jeleni (Cervinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący endemicznie w Chińskiej Republice Ludowej.

Morfologia

Długość ciała 180–210 cm, długość ogona 35 cm, wysokość w kłębie 110–140 cm; masa ciała 140–220 kg.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1866 roku francuski zoolog Alphonse Milne-Edwards w artykule poświęconym nowemu ssakowi z północnych Chin, opublikowanym na łamach Annales des sciences naturelles. Na gatunek typowy Milne-Edwards wyznaczył (oznaczenie monotypowe) milu chińskiego (E. davidianus).

Etymologia

Elaphurus: gr. ελαφος elaphos ‘jeleń’; ουρα oura ‘ogon’.
Capreolina: rodzaj Capreolus J.E. Gray, 1821 (sarna); łac. przyrostek -ina ‘należący do, odnoszący się do’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Capreolus (Capreolina) mayai Tokunaga & Takai, 1936 (= Elaphurus davidianus Milne-Edwards, 1866).
Metaplatyceros: gr. μετα meta ‘obok, tuż przy’; πλατυς platus ‘szeroki’; κερας keras, κερατος keratos ‘róg’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): †Metaplatyceros sequoiae Shikama, 1941.
Elaphuroides: rodzaj Elaphurus Milne-Edwards, 1866; -οιδης -oidēs ‘przypominający’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): †Elaphurus shikamai Otsuka, 1968 (= †Cervus (Elaphurus) bifurcatus Teilhard de Chardin & Piveteau, 1930).

Podział systematyczny

Elaphurus pojawił się w pliocenie na terenach Chińskiej Republiki Ludowej i Japonii. Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek:

Elaphurus davidianus Milne-Edwards, 1866 – milu chiński

Opisano również gatunki wymarłe:

Elaphurus akashiensis (Shikama, 1964) (Azja; pliocen).
Elaphurus bifurcatus (Teilhard de Chardin & Piveteau, 1930) (Azja; plejstocen).
Elaphurus chinnaniensis Jia Lanpo & Wang Jian, 1978 (Azja; plejstocen).
Elaphurus eleonorae Vislobokova, 1988 (Azja; plejstocen).
Elaphurus formosanus (Shikama, 1937) (Azja; plejstocen).
Elaphurus lantianensis Chi Hungxiang, 1975 (Azja; plejstocen).
Elaphurus sequoiae (Shikama, 1941) (Azja; pliocen).

Przypisy

1 2 A. Milne-Edwards. Note sur le Mi-lou, ou Sseu-pou-siang, mammifère df nord de la Chine, qui constitue une section nouvelle de la famille des cerfs. „Annales des sciences naturelles”. Zoologie; Cinquième série. 5, s. 382, 1866. (fr.).
↑ S. Tokunaga & F. Takai. A new roe-deer, Capreolus (Capreolina) mayai, n. subgen. and n. sp. from the Inland Sea of Japan. „Transactions and Proceedings of the Palaeontological Society of Japan”. 1936 (4), s. 642, 1936. (ang.).
1 2 T. Shikama. Fossil deer in Japan. „Jub. Pub. Comm. Prof. Yabe”. 2, s. 1161–1162, 1941. (ang.).
↑ H. Otsuka. Elaphurus shikamai Otsuka (Pleistocene cervid) from the Akashi formation of the Osaka group, Japan, with special reference to the genus Elaphurus. „Bulletin of the National Science Museum”. 15 (1), s. 201, 1972. (ang.).
1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 174. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
1 2 3 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 310. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
1 2 S. Mattioli: Family Cervidae (Deer). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 425. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.).
↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Elaphurus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-10-10]. (ang.).
1 2 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 591. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 253, 1904. (ang.).
↑ Jaeger 1959 ↓, s. 111.
↑ Jaeger 1959 ↓, s. 129.
↑ Jaeger 1959 ↓, s. 200.
↑ Jaeger 1959 ↓, s. 51.
↑ Jaeger 1959 ↓, s. 172.
↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-11-28]. (ang.).
↑ T. Shikama. Cervid antler from the Akishima City, Tokyo. „Science Reports of the Yokohama National University”. Section 2 Biological and Geological Sciences. 11, s. 55–58, 1964. (ang.).
↑ P. Teilhard de Chardin & J. Piveteau. Les mammamiferes de Nihowan (Chine). „Annales de Paléontologie”. 19, s. 16–18, 1930. (fr.).
↑ 贾兰坡 & 王建 / L. Chia & J. Wang: 西侯度，山西更新世早期古文化遗 / Hsihoutu—a Culture Site of Early Pleistocene in Shansi Province&#93. 北京 / Beijing: 文物出版社 / Cultural Relics Publishing House, 1978, s. 1–85. (chiń. • ang.).
↑ ИА. Вислобокова: Семья Cervidae. W: К.В. Никифорова & Э.А. Вангенгейм: Биостратиграфия позднего плиоцена - раннего плейстоцена Таджикистана (по фау- не млекопитающих). Москва: Наука, 1988, s. 72–98. ISBN 5-02-003337-5. (ros.).
↑ T. Shikama. Fossil cervifauna of Syatin near Tainan, southwestern Taiwan (Formosa). „Science Reports of the Tohoku Imperial University”. 2nd series, Geology. 19 (1), s. 84, 1937. (ang.).
↑ H. Chi. The Lower Pleistocene mammalian fossils of Lantian district, Shensi. „Vertebrata PalAsiatica”. 13 (3), s. 172, 1975. (ang.).

Bibliografia

Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 1–316, OCLC 11069271 (ang.).

[edw-1] 1 2 A. Milne-Edwards. Note sur le Mi-lou, ou Sseu-pou-siang, mammifère df nord de la Chine, qui constitue une section nouvelle de la famille des cerfs. „Annales des sciences naturelles”. Zoologie; Cinquième série. 5, s. 382, 1866. (fr.).

[tok&tak-2] S. Tokunaga & F. Takai. A new roe-deer, Capreolus (Capreolina) mayai, n. subgen. and n. sp. from the Inland Sea of Japan. „Transactions and Proceedings of the Palaeontological Society of Japan”. 1936 (4), s. 642, 1936. (ang.).

[shi1941-3] 1 2 T. Shikama. Fossil deer in Japan. „Jub. Pub. Comm. Prof. Yabe”. 2, s. 1161–1162, 1941. (ang.).

[ots-4] H. Otsuka. Elaphurus shikamai Otsuka (Pleistocene cervid) from the Akashi formation of the Osaka group, Japan, with special reference to the genus Elaphurus. „Bulletin of the National Science Museum”. 15 (1), s. 201, 1972. (ang.).

[miiz-5] 1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 174. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[icmw-6] 1 2 3 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 310. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).

[hmw-7] 1 2 S. Mattioli: Family Cervidae (Deer). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 425. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.).

[msw-8] D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Elaphurus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-10-10]. (ang.).

[amw-9] 1 2 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 591. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).

[pal-10] T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 253, 1904. (ang.).

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=141_111]-11] Jaeger 1959 ↓, s. 111.

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=169_129]-12] Jaeger 1959 ↓, s. 129.

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=240_200]-13] Jaeger 1959 ↓, s. 200.

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=91_51]-14] Jaeger 1959 ↓, s. 51.

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=212_172]-15] Jaeger 1959 ↓, s. 172.

[mdd-16] N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-11-28]. (ang.).

[shi1964-17] T. Shikama. Cervid antler from the Akishima City, Tokyo. „Science Reports of the Yokohama National University”. Section 2 Biological and Geological Sciences. 11, s. 55–58, 1964. (ang.).

[cha&piv-18] P. Teilhard de Chardin & J. Piveteau. Les mammamiferes de Nihowan (Chine). „Annales de Paléontologie”. 19, s. 16–18, 1930. (fr.).

[chia&wang-19] 贾兰坡 & 王建 / L. Chia & J. Wang: 西侯度，山西更新世早期古文化遗 / Hsihoutu—a Culture Site of Early Pleistocene in Shansi Province&#93. 北京 / Beijing: 文物出版社 / Cultural Relics Publishing House, 1978, s. 1–85. (chiń. • ang.).

[vis-20] ИА. Вислобокова: Семья Cervidae. W: К.В. Никифорова & Э.А. Вангенгейм: Биостратиграфия позднего плиоцена - раннего плейстоцена Таджикистана (по фау- не млекопитающих). Москва: Наука, 1988, s. 72–98. ISBN 5-02-003337-5. (ros.).

[shi1937-21] T. Shikama. Fossil cervifauna of Syatin near Tainan, southwestern Taiwan (Formosa). „Science Reports of the Tohoku Imperial University”. 2nd series, Geology. 19 (1), s. 84, 1937. (ang.).

[chi-22] H. Chi. The Lower Pleistocene mammalian fossils of Lantian district, Shensi. „Vertebrata PalAsiatica”. 13 (3), s. 172, 1975. (ang.).