Kariera klubowa
Po ukończeniu studiów w 2010 roku rozpoczęła profesjonalną karierę koszykarską. W sezonie 2010/11 zadebiutowała w lidze tureckiej w barwach Alanyi, gdzie rozegrała 22 mecze i notowała średnio 12,8 punktu i 8,1 zbiórki na mecz. W 2011 roku wystąpiła w drafcie WNBA, a następnie podpisała kontrakt z Tulsa Shock jako wolny agent. Tam wystąpiła w trzech meczach, notując średnio 1,3 punktu i 2,3 zbiórki na mecz.
Sezon 2011/12 spędziła w Istanbul Uni w lidze tureckiej, gdzie rozegrała 16 meczów ze średnią 10 punktów i 4,7 zbiórek na mecz. W kolejnym sezonie 2012/13 grała w barwach Ordusporu również w lidze tureckiej. Rozegrała 27 meczów ze średnią 18,0 punktów, 30,67 minut i 10,0 zbiórek na mecz. Dzięki tym statystykom była najskuteczniejszym zawodnikiem w drużynie Ordusporu w tym sezonie, ze średnią największą liczbą minut spędzonych na boisku.
W sezonie 2013/14 zadebiutowała we francuskiej LFB w barwach Toulouse. W tym klubie spędziła dwa sezony. Następnie przeniosła się do Basket Landes, gdzie grała aż do zakończenia kariery w 2021 roku.
Kariera reprezentacyjna
Po raz pierwszy wystąpiła w reprezentacji w 2005 roku. Wystąpiła we wszystkich pięciu meczach Festiwalu Młodzieży USBA, gdzie w całym turnieju uzyskała średnio 4 zbiórki i 0,8 przechwytu.
W 2006 wraz z reprezentacją zdobyła srebrny medal w turnieju kwalifikacyjnym do Mistrzostw Świata FIBA U-19. W lipcu 2007 roku wystąpiła na Mistrzostwach Świata FIBA U-19 oraz U-21. W turnieju U-19 wystąpiła we wszystkich 8 meczach, zdobywając średnio 9,8 punktu i 9,8 zbiórki na mecz. Razem z reprezentacją zakończyła turniej na 10. miejscu. W turnieju U-21 również wystąpiła we wszystkich 8 meczach, zdobywając średnio 6,2 punktu i 6 zbiórek. Reprezentacja Kanady zajęła w tym turnieju 6. miejsce.
W 2010 roku po raz pierwszy została powołana do seniorskiej reprezentacji. Pomogła Kanadzie zakwalifikować się do Igrzysk Olimpijskich w Londynie w 2012 roku, wprowadzając reprezentację kobiet do turnieju olimpijskiego po raz pierwszy od 2000 roku. Na igrzyskach wystąpiła w pięciu spotkaniach, zdobywając średnio 1,2 punktu na mecz.
W 2013 roku wystąpiła na Mistrzostwach Ameryki FIBA kobiet. W turnieju uzyskała średnio 8,3 punktu i 5,4 zbiórki na mecz i pomogła drużynie zdobyć srebrny medal na tym wydarzeniu. W 2014 roku wystąpiła na Mistrzostwach Świata FIBA kobiet, gdzie zanotowała średnio 8,3 punktu i 5,4 zbiórki na mecz. Jej dobry występ pomógł Kanadzie zająć piąte miejsce w turnieju, co było najlepszym wynikiem reprezentacji od 1986 roku.
W 2015 roku pomogła reprezentacji zdobyć złoto na ojczystej ziemi podczas Igrzysk Panamerykańskich w Toronto, notując średnio 7,8 punktu na mecz. Była również członkiem drużyny, która zdobyła Mistrzostwo Ameryki FIBA w 2015 roku, kwalifikując się do igrzysk w Rio w 2016. W swoim drugim występie na igrzyskach olimpijskich wystąpiła w 6 spotkaniach i zanotowała średnio 17,3 minuty na mecz oraz 4,7 punktów. Kanada ostatecznie zajęła w turnieju 7. miejsce.
W 2017 roku wystąpiła z reprezentacją na FIBA AmeriCup. Na tym turnieju pełniła funkcję kapitana reprezentacji i poprowadziła swoją drużynę do złota. Została również powołana do drużyny gwiazd turnieju dzięki średniej 22,8 minuty oraz 14,5 punktu na mecz.
Podczas Mistrzostw Świata FIBA 2018, zdobyła łącznie 42 punkty i 15 zbiórek, a Kanada zajęła siódme miejsce. W 2019 roku pomogła Kanadzie zdobyć srebrny medal w Pucharze Ameryki FIBA . W lutym 2020 roku wraz z reprezentacją wystąpiła w Turnieju Kwalifikacyjnym do Igrzysk Olimpijskich. Dobry występ zapewnił reprezentacji awans na igrzyska w Tokio 2020. Kanada zakończyła udział na igrzyskach na fazie grupowej i ostatecznie zajęła 9. miejsce w turnieju.
W styczniu 2022 roku oficjalnie ogłosiła zakończenie kariery sportowej.
