Mirona
Mirona – żeński odpowiednik pochodzącego z języka greckiego imienia Miron.
W Polsce używane rzadko. Od lat 30. XX wieku po kilkadziesiąt nadań na dekadę. W marcu 2001 roku nosiły je 329 Polki. Wiek XXI przyniósł tendencję malejącą. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 251 kobiet o imieniu Mirona nadanym jako imię pierwsze.
Mirona imieniny obchodzi jak Miron: 8 sierpnia, 17 sierpnia, 30 sierpnia, 10 grudnia.
Kobiety o imieniu Mirona
- Mirona Ogryzko-Wiewiórowska – polska socjolożka
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Behind the Name [online], www.behindthename.com [dostęp 2025-08-08] (ang.).
- 1 2 3 4 5 Grzenia 2008 ↓, s. 247.
- ↑ Rymut 1995 ↓, s. 287.
- ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-08-08], Mirona - imię pierwsze.
- 1 2 Miron (Myron) [online], deon.pl [dostęp 2025-08-08].
- 1 2 Skorowidz imion, [w:] Donat Chruścicki, Skarbczyk imion, Ewa Wieczorek, wyd. II, Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1986, 12. nlb, prawa kolumna, ISBN 83-217-2374-8, OCLC 833927072, Książka liczy 128 stron, z których żadnej nie ponumerowano. Na stronie 1. umieszczono logotyp wydawnictwa, s. 3. to strona tytułowa, na stronie 4. wydrukowano numer ISBN, który powtórzono na 3. stronie okładki. Nakład 100 tysięcy egz. Na stronie 4. pozostawiono jako rok wydania 1983, zaś na stronie 128., obok informacji, że jest to drugie wydanie z diapozytywów wydania pierwszego, jako rok wydania wydrukowano 1986.
- ↑ Dr hab. Mirona Ogryzko-Wiewiórowska, prof. UMCS. umcs.pl. [dostęp 2024-01-17].
Bibliografia
- Słownik imion. W: Jan Grzenia: Słownik imion. Wyd. 3. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 362. ISBN 978-83-01-15644-2.
- M. W: Kazimierz Rymut: Słownik imion współcześnie w Polsce używanych. Wyd. 1. Kraków: Polska Akademia Nauk, Instytut Je̜zyka Polskiego, 1995, s. 439. ISBN 83-85579-13-3.