Mons Esam – mała, samotna góra w północno-wschodniej części widocznej strony Księżyca, na północy Mare Tranquillitatis (Morza Spokoju). Leży na południowy wschód od krateru Witruwiusz, a na zachód-północny zachód od krateru Lyell. Na północny wschód od tego grzbietu znajduje się zatoka zwana Sinus Amoris (Zatoką Miłości).
Maksymalna średnica góry przy podstawie to 8 km. Jej nazwa, nadana w 1979 roku pochodzi od arabskiego imienia męskiego عصام. Góra to stożek utworzony w wyniku procesów tektonicznych.
Dwa niewielkie kratery zaraz na południe od Mons Esam zostały nazwane przez MUA. Są one wymienione poniżej.
Bussey, B.; Spudis, P. (2004). The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN0-521-81528-2.
Elijah E.E.E.CocksElijah E.E.E., Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature, Josiah C.J.C.Cocks, wyd. 1st ed, Greensboro: Tudor Publishers, 1995, ISBN0-936389-27-3, OCLC32468980.
McDowell, Jonathan (15 lipca 2007). "Lunar Nomenclature". Jonathan's Space Report. Dostęp 24.10.2007.
Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co. ISBN0-304-35469-4.
Fred WilliamF.W.PriceFred WilliamF.W., The Moon Observer's Handbook, Cambridge [Cambridgeshire]: Cambridge University Press, 1988, ISBN0-521-33500-0, OCLC17548914.
Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN0-913135-17-8.
Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes (6th revision ed.). Dover. ISBN0-486-20917-2.
Ewen AdairE.A.WhitakerEwen AdairE.A., Mapping and Naming the Moon, Cambridge [England]: Cambridge University Press, 1999, ISBN0-521-62248-4, OCLC39633902.
Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN1-85233-193-3.