Monty Alexander

Monty Alexander
Ilustracja
Monty Alexander (2022)
Imię i nazwisko

Montgomery Bernard Alexander

Data i miejsce urodzenia

6 czerwca 1944
Kingston

Instrumenty

fortepian, melodyka

Gatunki

jazz, reggae

Zawód

muzyk

Wydawnictwo

MPS

Powiązania

Ray Brown, Milt Jackson

Zespoły
Monty Alexander Trio
Odznaczenia
Order Jamajki Order of Distinction (Jamajka)
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Montgomery Bernard Alexander (ur. 6 czerwca 1944 w Kingston) – jamajski pianista jazzowy, mieszkający w Stanach Zjednoczonych.

Życiorys

Urodził się w stolicy Jamajki w D-Day, dniu lądowania aliantów w Normandii. 80. rocznicę wydarzenia oraz swoich urodzin upamiętnił wydaniem albumu pt. D-Day.

W wieku czterech lat grał kolędy ze słuchu, a rok później zabawiał swoim umiejętnościami pianistycznymi rodzinę i sąsiadów. Kiedy skończył sześć lat, natka załatwiła mu lekcje fortepianu, ale on podchodził do nich niechętnie. Mając lat dziewięć poszedł z ojcem, stołecznym kupcem, na koncert słynnego pianisty amerykańskiego – Eddiego Heywooda. W muzyce jednak zakochał się nieco później – w wieku dziesięciu lat. Wtedy to m.in. usłyszał Nata „Kinga” Cole’a w miejscowym Carib Theater. W 1967 wysłuchał tam także koncertu Louisa Armstronga, który wzmógł jego zainteresowanie jazzem. Dorastając w Kingston, poznawał i chłonął wszystkie smaki muzyczne, które wykorzystał w swojej dźwiękowej palecie dorosłego muzyka.

Mając czternaście lat, rozpoczął naukę w szkole dla chłopców DeCarteret College w Mandeville. Następnie już w Kingston kształcił się – również muzycznie – w Jamaica College, mającym status szkoły średniej. W 1961 przeprowadził się razem z rodziną do Stanów Zjednoczonych i zamieszkał w Miami na Florydzie. Występował w różnych lokalach. Gdy grał w klubie nocnym Le Bi’, zwrócił uwagę, goszczących w nim, Franka Sinatry i Jilly’ego Rizzo, przyjaciela i doradcy wokalisty, oraz restauratora. Młody pianista zrobił na nich duże wrażenie i otrzymał propozycję pracy u Jilly’ego w Nowym Jorku. Podjął ją w 1962, sprowadzony przez Jilly’ego już z Reno. Został pianistą w jego restauracji i klubie nocnym, noszącym wspólną nazwę – Jilly's. Grał z czołówką nowojorskiego jazzu, m.in. słynnymi kontrabasistami i perkusistami – Ronem Carterem, Royem Haynesem, Tonym Williamsem i Mickeym Rokerem, akompaniował też Sinatrze. Poznał wtedy Counta Basiego i zaprzyjaźnił się z Milesem Davisem, z którym zbliżyło go wspólne zainteresowanie boksem. Na początku lat 60. grywał też w słynnym Minton’s Playhouse oraz nowo otwartym Playboy Clubie.

W 1964 nagrał w Los Angeles swój pierwszy album pt. Alexander the Great, na którym zamieścił utwór Blues for Jilly, dedykowany nowojorskiemu pracodawcy. W 1969 jako sideman uczestniczył w realizacji dwóch płyt wibrafonisty Milta Jacksona. W tym czasie poznał kontrabasistę Raya Browna oraz pianistę Oscara Petersona, który zarekomendował go Hansowi Georgowi Brunner-Schwerowi, właścicielowi niemieckiej wytwórni MPS. Nagrał dla niej szereg płyt w latach 1971–1985. W połowie lat 70. założył trio, z którym regularnie koncertował w Europie. W 1976 zagrał z nim na szwajcarskim Festival de Jazz de Montreux. Występ został zarejestrowany na płycie The Monty Alexander Trio – Live! at the Montreux Festival. Rok później pojawił się na tym festiwalu w sekstecie trębacza Dizzy’ego Gillespiego.

Był bardzo pożądanym sidemanem. Dysponował błyskotliwą techniką. Akompaniował wokalistom: Ernestynie Anderson, Mary Stallings, Natalie Cole i Tony’emu Bennettowi, oraz bandliderom: Gillespiemu, Bennyemu Golsonowi, Quincy’emu Jonesowi, Jimmy’emu Griffinowi i Frankowi Morganowi.

W 1981 ożenił się z gitarzystką Emily Remler. Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1985. Później poślubił włoską wokalistę jazzową – Caterinę Zapponi. Występował zarówno z pierwszą, jak drugą żoną.

W latach 90. sformował zespół grający reggae. Do współpracy zaprosił wyłącznie muzyków jamajskich. W 2022 nagrał swój pierwszy album wokalny pt. Love Notes. Zaśpiewał i zagrał na nim jedenaście utworów.

Obecnie nadal koncertuje i nagrywa. Mieszka z żoną w Nowym Jorku na Manhattanie.

Wybrana dyskografia

Jako lider lub współlider

  • 1965
    • Alexander the Great – Monty Alexander (Pacific Jazz)
    • Spunky (Pacific Jazz)
  • 1968 Zing! (RCA)
  • 1969 This Is Monty Alexander (Verve)
  • 1970 Taste of Freedom (MGM Records)
  • 1972
    • We’ve Only Just Begun (MPS)
    • Here Comes the Sun (MPS)
  • 1974
    • Perception! (MPS)
    • Monty Alexander – Rass! – Featuring Ernest Ranglin
  • 1975 Love And Sunshine (MPS)
  • 1976 Unlimited Love – Live & In Concert (MPS)
  • 1977
    • The Monty Alexander Trio – Live! at the Montreux Festival (MPS)
    • Estade (MPS)
  • 1978
    • Monty Alexander – Live at „Ronnie Scott's” (CBS)
    • Live in Holland (Polydor)
    • Cobilimbo (MPS)
    • The Monty Alexander 7 – Jamento (Pablo)
    • Soul Fusion – Milt Jackson and the Monty Alexander Trio (Pablo)
  • 1979
    • The Way It Is (MPS)
    • Monty Alexander in Tokyo (Pablo)
    • So What? (Black and Blue)
  • 1980
    • Solo (Jeton)
    • Facets (Concord Jazz)
    • The Monty Alexander Quintet – Ivory & Steel
  • 1981
    • Monty Alexander–Ray Brown–Herb Ellis – Trio (Concord Jazz)
    • Monty Alexander’s Ivory & Steel – Jamboree (Concord Picante)
    • Monty Alexander – Ernest Ranglin (MPS)
    • Fingering – Shelly Manne–Monty Alexander–Ray Brown (Atlas Records)
  • 1982 Monty Alexander–Ray Brown–Herb Ellis – Triple Treat (Concord Jazz)
  • 1984 Monty Alexander–Ray Brown–Herb Ellis – Overseas Special (Concord Jazz)
  • 1996 Just in Time (Live at E.J.'s) – 2 CD
  • 1997 Echoes of Jilly’s – Monty Alexander with John Patitucci & Troy Davis (Concord Jazz)
  • 1999 Stir It Up – The Music Of Bob Marley (Telarc)
  • 2000 Monty Meets Sly and Robbie (Telarc)
  • 2002 Ray Brown–Monty Alexander–Russell Malone (Telarc)
  • 2004 Monty Alexander–Ernest Ranglin – Rocksteady (Telarc)
  • 2023 Love Notes (HMV Record Shop)
  • 2024 Monty Alexander – D-Day (Peewee Productions)

Jako sideman

Z Tonym Bennettem
  • 2008 Tonny Bennett Featuring the Count Basie Big Band – A Swingin’ Christmas (Columbia)
Z Rayem Brownem
  • 1979 Live at the Concord Jazz Festival (Concord Jazz)
  • 1983 A Ray Brown 3 (Concord Jazz)
  • 1990 The Ray Brown Trio – Live at the Loa – Summer Wind (Concord Jazz)
  • 2003 Walk On (Telarc)
Z Natalie Cole
  • 1991 Unforgettable – With Love – Natalie Cole (Elektra)
Z Bennym Golsonem
  • 1995 That's Funky (Meldac)
Z Miltem Jacksonem
  • 1970
    • That's the Way It Is (Impulse! Records)
    • Just the Way It Had to Be (Impulse!)
  • 1977 Montreux ’77 – Milt Jackson–Ray Brown Jam (Pablo)
  • 1982 Memories Of Thelonious Sphere Monk – Milt Jackson in London (Pablo)
  • 1988 A London Bridge (Pablo)
  • 1991 Mostly Duke (Pablo)
Z Ernestem Ranglinem
  • 1976 Ranglypso (MPS)
  • 1996 Below the Bassline (Island)
  • 2009 Order of Distinction (Milk River Music)
Z Clarkiem Terrym

Zestawienie wg dat wydania płyt

Odznaczenia i nagrody

Przypisy

  1. 1 2 Monty Alexander. allmusic.com. [dostęp 2025-02-20]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 Jamaica: beginnings. Monty Alexander. [dostęp 2025-02-20]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 1960-1970. Monty Alexander. [dostęp 2025-02-20]. (ang.).
  4. ↑ Monty Alexander. Discogs. [dostęp 2025-02-20]. (ang.).
  5. ↑ 2000-.... Monty Alexander. [dostęp 2025-02-20]. (ang.).
  6. 1 2 2000-2010. Monty Alexander. [dostęp 2025-02-20]. (ang.).
  7. ↑ OJ for Monty. „Jamaica Observer”. [dostęp 2025-02-20]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne