Mycena corynephora

Mycena corynephora

Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	pieczarkowce
Rodzina	grzybówkowate
Rodzaj	grzybówka
Gatunek	Mycena corynephora
Nazwa systematyczna
Mycena corynephora Maas Geest. Proc. K. Ned. Akad. Wet., Ser. C, Biol. Med. Sci. 86(3): 407 (1983)
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Mycena corynephora Maas Geest. – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Mycena, Mycenaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1983 r. Rudolph Arnold Maas Geesteranus. Synonim: Mycena corynephora var. microspora J.Aug. Schmitt 2022.

Morfologia

Kapelusz

O średnicy 2–6 mm, początkowo półkulisty, stożkowaty, potem dzwonkowaty do mniej lub bardziej wypukłego, bruzdkowany, półprzezroczysty. Brzeg nitkowaty, powierzchnia biało oprószona do biało-mączystej.

Blaszki

7–14 pełnych blaszek, szeroko przyrośniętych, zbiegających ząbkiem. Ostrza tej samej barwy.

Trzon

Wysokość 5–18 mm, grubość 0,1–1 mm, cylindryczny, zakrzywiony do lekko wygiętego, nieco rozszerzony u podstawy, ale nie wyrastający z tarczki u podstawy. Powierzchnia na wierzchołku biało-owłosiona, niżej gęsto, biało-oprószona, wodnistobiała, szarawobiała.

Miąższ

Bez wyraźnego zapachu i smaku.

Cechy mikroskopowe

Podstawki 17–28 × 9–13 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe ze sterygmami o długości do 4 µm. Zarodniki 6–10 × 6–8 µm, Qav = 1,1–1,2, kuliste do prawie kulistych, gładkie, amyloidalne. Cheilocystydy 15-40 × 7-25 µm, maczugowate, z wierzchołkami pokrytymi licznymi, krótkimi, cylindrycznymi naroślami o długości do 1,5 µm. Pleurocystyd brak. Strzępki skórki kapelusza o szerokości 2–7 µm, nieżelatynowate, gładkie komórki końcowe 16–60 × 9–27 µm, akantocystydy szeroko maczugowate, gruszkowate do kulistych, z licznymi i umiarkowanie dużymi lub nielicznymi, ale bardzo dużymi, kolczastymi naroślami o długości 0,5–5,5 µm. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 2–4,5 µm, nieżelatynowate, gładkie. Liczne kaulocystydy 15–70(–210) x 6–28 µm, gruszkowate do maczugowatych lub długie i cylindryczne, gęsto pokryte cylindrycznymi naroślami, niektóre kolczaste, o długości do 8 µm. Sprzążki występują rzadko.

Gatunki podobne

Od innych gatunków z sekcji Saccharifereae odróżnia się brakiem tarczki u podstawy trzonu, prawie kulistymi zarodnikami i dużymi, gruszkowatymi, maczugowatymi lub cylindrycznymi kaulocystydami.

Występowanie i siedlisko

Podano stanowiska w Ameryce Północnej, Europie i Azji, najwięcej w Europie. Brak tego gatunku w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale jego stanowiska podano w późniejszych latach. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.

Grzyb saprotroficzny. Rośnie m.in. na omszonej, martwej korze drzew, owocniki od późnej jesienie do wczesnej zimy.

Przypisy