Myiagra

Myiagra
Vigors & Horsfield, 1827
Ilustracja
Muszarka białogardła (Myiagra inquieta)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

monarki

Rodzaj

Myiagra

Typ nomenklatoryczny

 Myiagra rubeculoides Vigors & Horsfield, 1827 (= Todus rubecula Latham, 1801)

Gatunki

20 gatunków – zobacz opis w tekście

Myiagra – rodzaj ptaków z rodziny monarek (Monarchidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Karolinach, Molukach, Biak, Nowej Gwinei, Wyspach Salomona, Wyspach Lojalności, Vanuatu, Nowej Kaledonii, Fidżi, Wyspach Santa Cruz, Samoa, Małych Wyspach Sundajskich, Archipelagu Bismarcka i w Australii. Jeden wymarły gatunek występował na Marianach.

Morfologia

Długość ciała 13–20,5 cm, masa ciała 9,5–20,5 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniowali w 1827 roku zoolodzy – Irlandczyk Nicholas Aylward Vigors i Amerykanin Thomas Horsfield – w artykule poświęconym systematyce australijskich ptaków z kolekcji Towarzystwa Linneuszowskiego opublikowanym w czasopiśmie „Transactions of the Linnean Society of London”. Autorzy wymienili trzy gatunki – Myiagra rubeculoides Vigors & Horsfield, 1827 (= Todus rubecula Latham, 1801), Myiagra plumbea Vigors & Horsfield, 1827 (= Todus rubecula Latham, 1801) i Myiagra macroptera Vigors & Horsfield, 1827 (= Loxia fascinans Latham, 1801) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Myiagra rubeculoides Vigors & Horsfield, 1827 (= Todus rubecula Latham, 1801) (muszarka blada).

Etymologia

  • Myiagra (Myiagria): gr. μυιαγρος muiagros ‘łapacz much’, od μυια muia, μυιας muias ‘mucha’; αγρεω agreō ‘chwytać’.
  • Seisura (Sisura): gr. σεισουρα seisoura ‘machający ogonem, ptak’ różnie identyfikowany, od σειω seiō ‘trząść’; ουρα oura ‘ogon’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Turdus volitans Latham, 1801 (= Turdus inquietus Latham, 1801).
  • Piezorhynchus (Peizorhynchus): gr. πιεζω piezō ‘ściskać’; ῥυγχος rhunkhos ‘dziób’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Piezorhynchus nitidus Gould, 1841 (= Piezorhynchus rufolateralis G.R. Gray, 1858).
  • Platygnathus: gr. πλατυς platus ‘szeroki’; γναθος gnathos ‘żuchwa’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Platyrhynchos vanikorensis Quoy & Gaimard, 1830.
  • Muscitodus: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Muscicapa Brisson, 1760 (muchołówka) i Todus Brisson, 1760 (płaskodziobek). Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Platyrhynchus vanikorensis Quoy & Gaimard, 1830.
  • Submyiagra: łac. sub ‘blisko’; rodzaj Myiagra Vigors & Horsfield, 1827 (muszarka).
  • Mastersornis: George Masters (1837–1912), angielski przyrodnik polowy, kolekcjoner, emigrant do Australii; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos ‘ptak’.
  • Lophomyiagra: gr. λοφος lophos ‘grzebień, czub’; rodzaj Myiagra Vigors & Horsfield, 1827 (muszarka). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Myiagra azureocapilla E.L. Layard, 1875.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki: