NGC 2276 (HST) | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
26 czerwca 1876 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | |
| Typ |
spiralna z poprzeczką (SBc) |
| Rektascensja |
07h 27m 13,6s |
| Deklinacja |
+85° 45′ 18″ |
| Przesunięcie ku czerwieni |
0,008062 |
| Jasność obserwowana |
11,3m |
| Rozmiary kątowe |
2,3' × 1,9' |
| Alternatywne oznaczenia | |
| UGC 3740, IRAS07101+8550, MCG 14-4-28, KCPG 127A, ZWG 362.42, ZWG 363.27, 7ZW 134, ARP 25, ARP 114, PGC 21039 | |
NGC 2276 (również PGC 21039 lub UGC 3740) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBc), znajdująca się w gwiazdozbiorze Cefeusza.
Została odkryta 26 czerwca 1876 roku przez Friedricha Winnecke.
Została dwukrotnie skatalogowana w Atlasie Osobliwych Galaktyk – jako Arp 25 oraz razem z sąsiednią NGC 2300 – jako Arp 114.

Należy do typu galaktyk spiralnych z poprzeczką (SBc), położona jest w gwiazdozbiorze Cefeusza.
Galaktyka należy do grupy galaktyk NGC 2300, do której należy także jej główny składnik optyczny NGC 2300 oraz NGC 2268 i IC 455, a także prawdopodobnie UCG 03670. NGC 2276 jest galaktyką gwiazdotwórczą, rocznie w galaktyce powstają gwiazdy o łącznej masie 5-15 M☉.
Obiekt ma asymetryczny kształt, jej zachodni brzeg tworzy „dziób”, a wschodnia część to wyraźny „ogon”, w którym zachodzą niezwykle intensywne procesy gwiazdotwórcze. Nietypowy kształt galaktyki był przedmiotem wielu badań i o ile oczywiste jest, że galaktyka została zniekształcona poprzez interakcję z innymi obiektami, nie osiągnięto jeszcze konsensusu jaki proces fizyczny doprowadził do kształtu w jakim jest współcześnie obserwowana.
W galaktyce tej zaobserwowano liczne supernowe: SN 1962Q, SN 1968V, SN 1968W, SN 1993X i SN 2005dl oraz nietypowo wiele źródeł rentgenowskich – dotychczas odkryto piętnaście takich obiektów, z czego przynajmniej osiem klasyfikowanych jest jako ultraintensywne źródła rentgenowskie.