Galaktyka NGC 300 (ESO) | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
5 sierpnia 1826 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | |
| Typ |
spiralna (Scd) |
| Rektascensja |
00h 54m 53,3s |
| Deklinacja |
–37° 41′ 03″ |
| Odległość | |
| Przesunięcie ku czerwieni |
0,000487 |
| Jasność obserwowana |
8,1m |
| Rozmiary kątowe |
19,0' × 12,9' |
| Alternatywne oznaczenia | |
| PGC 3238, ESO 295-20, MCG -6-3-5, AM 0052-375, IRAS00528-3758 | |
NGC 300 (również PGC 3238) – galaktyka spiralna (Scd), znajdująca się w gwiazdozbiorze Rzeźbiarza w odległości około 6,5 miliona lat świetlnych. Została odkryta 5 sierpnia 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. Galaktyka NGC 300 należy do Grupy galaktyk w Rzeźbiarzu.

Obiekt wydaje się blady, bo jego światło jest rozproszone na wielkim obszarze. W sprzyjających warunkach, w 20-centymetrowym teleskopie wygląda jak owalne pasemko o rozmiarach połowy średnicy Księżyca.
23 maja 2010 roku Berto Monard odkrył w tej galaktyce obiekt, który początkowo uznano za supernową, otrzymał on oznaczenie SN 2010da. Okazało się jednak, że była to erupcja gwiazdy zmiennej typu S Doradus.