Arp 113. NGC 67 to mała, wydłużona galaktyka w lewym dolnym rogu; sąsiednia, podobnej wielkości galaktyka na prawo to NGC 67A (Mount Lemmon SkyCenter). | |
| Odkrywca |
R.J. Mitchell |
|---|---|
| Data odkrycia |
7 października 1855 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | |
| Typ |
soczewkowata (E/S0?) / eliptyczna (E3?) |
| Rektascensja |
00h 18m 12,1s / 00h 18m 14,9s |
| Deklinacja |
+30° 03′ 19″ / +30° 03′ 48″ |
| Przesunięcie ku czerwieni |
0,020734 / 0,022162 |
| Jasność obserwowana |
14,2m / 14,7m |
| Rozmiary kątowe |
0,5' × 0,35 / 0,4' × 0,35' |
| Alternatywne oznaczenia | |
| NGC 67: ARP 113, VV 166g, PGC 138159 NGC 67A: MCG 5-1-64, ZWG 499.104, ARAK 4, PGC 1185, ARP 113, VV 166f | |
NGC 67 (również PGC 138159) – galaktyka soczewkowata (E/S0?), znajdująca się w gwiazdozbiorze Andromedy. Odkrył ją R.J. Mitchell – asystent Williama Parsonsa 7 października 1855 roku. Sąsiednia galaktyka eliptyczna (typ E3?) PGC 1185 nosi oznaczenie NGC 67A. NGC 67 i NGC 67A wraz z pobliskimi galaktykami NGC 68, NGC 69, NGC 70, NGC 71 i NGC 72 tworzą grupę skatalogowaną pod nazwą Arp 113 w Atlasie Osobliwych Galaktyk.
Większość katalogów i baz obiektów astronomicznych (np. SEDS, SIMBAD) identyfikuje te dwie galaktyki odwrotnie, czyli nazwę NGC 67 nosi galaktyka eliptyczna PGC 1185, zaś NGC 67A to PGC 138159. Jest to jednak identyfikacja niepoprawna, gdyż jak wynika z rysunku zamieszczonego w opublikowanej przez Parsonsa w 1861 roku monografii, za obiekt mgławicowy (nie znano wówczas pojęcia „galaktyka”) uznał on najbardziej na zachód wysuniętą galaktykę grupy (czyli PGC 138159), natomiast błędnie sądził, że PGC 1185 to gwiazda.