NUR-41

NUR-41 Bożena – wysokościomierz radiolokacyjny produkcji polskiej, produkowany od 1989 roku. Urządzenie określające wysokość obiektów powietrznych nad ziemią. Jest stacją mobilną, zamontowaną na podwoziu czeskiej Tatry. Radar o zasięgu do ok. 240 km. Moc stacji wynosi 600 kW, a szerokość emitowanych impulsów elektromagnetycznych wynosi 9 mikrosekund, pracuje w paśmie S, podpasmo E lub F. Antena wykonuje do 1–15 wahnięć na minutę regulowane skokowo, obejmuje zakresem od −2° do +32° obszaru elewacji. Razem ze stacją NUR-31 tworzy pełny radar trójwspółrzędny (3D).

W 2025 roku radary NUR-41 nadal znajdowały się w służbie, przeznaczone do zastąpienia przez radary Warta.

Dane techniczne

pasmo pracy S
- podpasmo E
- podpasmo F
moc w impulsie 600 kW
czas trwania impulsu sondującego 9 μs
maksymalny zasięg wykrywania 360 km
zasięg wykrywania 240 km na wys. 10 000 m
pułap 30 000 m.
liczba częstotliwości roboczych – 8
rozróżnialność w azymucie 3,6°
rozróżnialność w odległości 200 m
rozróżnialność w kącie elewacji 0,9°
błąd określania wysokości 300 m
błąd określania odległości 200 m
błąd średniokwadratowy naprowadzania w azymucie 1°
czas ustawienia anteny na przeciwległy azymut ≤ 6 s
zasilanie – 3 × 220/380 V 50 Hz
- pobór mocy – ok. 32 kW

Antena

reflektorowa
szerokość wiązki w azymucie – 3,2°
szerokość wiązki w elewacji – 0,8°
zysk energetyczny anteny – 40 dB
współczynnik szumów – 8 dB
zakres dynamiki – 60 dB

Gabaryty

wymiary anteny – 10 000 × 2200 mm
Wóz z aparaturą:
- długość 9900 mm
- szerokość 2600 mm
- wysokość 3760 mm
Przyczepa:
- długość 8100 mm
- szerokość 2700 mm
- wysokość 3300 mm
Stacja zasilania SZ-1MR:
długość 7500 mm
szerokość 2500 mm
wysokość 3200 mm
Masa całkowita:
- wóz z aparaturą – 24,5 t
- przyczepa – 4,5 t
- stacja zasilania SZ-1MR – 17 t
- agregat PAD-36 – 2,7 t

Przypisy

1 2 Mariusz Cielma. Radiolokacyjny parasol Polski. „Nowa Technika Wojskowa”. Nr 7/2021, s. 22, lipiec 2021. Magnum-X.
↑ Tomasz Dmitruk. Rozwój Sił Powietrznych – Wojska Radiotechniczne. „Nowa Technika Wojskowa”. Nr 2/2025, s. 15, luty 2025. Warszawa: Magnum X. ISSN 1230-1655.

Bibliografia

Radiolokacja Koszalin. radiolokacja.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-21)].

Linki zewnętrzne

Wysokościomierz radiolokacyjny Nur-41 „BOŻENA”. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-21)].

[ntw-1] 1 2 Mariusz Cielma. Radiolokacyjny parasol Polski. „Nowa Technika Wojskowa”. Nr 7/2021, s. 22, lipiec 2021. Magnum-X.

[ntw25-2] Tomasz Dmitruk. Rozwój Sił Powietrznych – Wojska Radiotechniczne. „Nowa Technika Wojskowa”. Nr 2/2025, s. 15, luty 2025. Warszawa: Magnum X. ISSN 1230-1655.