| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji |
1992 |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
123 min |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Główne role | |
| Muzyka | |
| Zdjęcia | |
| Scenografia | |
| Kostiumy | |
| Montaż | |
| Produkcja | |
| Wytwórnia | |
| Dystrybucja | |
| Budżet |
ok. 49 000 000 USD |
| Kontynuacja |
Nagi instynkt 2 (2006) |
Nagi instynkt (ang. Basic Instinct) – amerykański film fabularny z 1992 roku, erotyczny thriller, w reżyserii Paula Verhoevena, według scenariusza Joe Eszterhasa. W 2006 roku ukazał się sequel filmu pt. Nagi instynkt 2.
Były gwiazdor rockowy i właściciel klubu nocnego w San Francisco ginie we własnym łóżku, zamordowany szpikulcem do lodu. Do sprawy przydzielony jest detektyw Nick Curran (Michael Douglas). Główną podejrzaną jest piękna Catherine Trammell (Sharon Stone), pisarka i kochanka ofiary, która w swej powieści opisała podobną zbrodnię. Prowadzący śledztwo policjant wdaje się z nią w niebezpieczny romans.
Film wzbudził kontrowersje natury obyczajowej śmiałymi scenami erotycznymi. Najbardziej znana scena z filmu, którą niektórzy oceniali jako pornograficzną, przedstawiała główną bohaterkę palącą papierosa i siedzącą na krześle przed przesłuchującymi ją policjantami. W pewnym momencie Catherine Tramell, zakładając nogę na nogę na krześle, odsłoniła okolicę krocza i widoczne było, że pod ubraniem nie nosiła żadnej bielizny. Scena ta stała się głośnym symbolem tego filmu i była oskarżana o wulgarną pornografię. Sceny tej nie było w scenariuszu Joe Eszterhasa, lecz została wymyślona przez reżysera Paula Verhoevena. Mimo że aktorka twierdziła, że została nakłoniona do niej podstępem, scena ta przyniosła Sharon Stone ikoniczną sławę.