Nefelin

Nefelin
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

glinokrzemian sodu i potasu (KNa3(AlSiO4)4)

Twardość w skali Mohsa

6 - 6,5

Przełam

muszlowy

Łupliwość

niewyraźna

Układ krystalograficzny

heksagonalny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

2,56 - 2,66 g/cm3 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

bezbarwny, różne barwy

Rysa

biała

Połysk

szklisty, tłusty

Nefelin – minerał z grupy krzemianów szkieletowych, jest skaleniowcem. Jest dość pospolity i szeroko rozpowszechniony.

Nazwa pochodzi od gr. nephele = chmura, mgła (R.J. Hauy - 1800 r.) - wchodząc w reakcję z kwasami powoduje ich mętnienie.

Charakterystyka

Właściwości

Wykształca kryształy słupkowe, tabliczkowe. Tworzy skupienia zbite, ziarniste oraz występuje w formie nieforemnych ziaren. Jest kruchy, przezroczysty, rozkłada się w kwasie solnym, tworząc żel krzemionkowy.

Występowanie

Występuje w skałach ubogich w krzemionkę; w magmowych skałach alkalicznych (np. sjenitach nefelinowych, fonolitach, bazaltach i lawach zasadowych), w których występuje ze skaleniami potasowymi, augitem, leucytem, sodalitem, oliwinem, apatytem, magnetytem.

Miejsca występowania

Złoża o znaczeniu gospodarczym znajdują się w Norwegii, na Grenlandii.

W Polsce

spotykany w okolicy Bogatyni koło Turoszowa oraz w cieszynitach okolic Cieszyna, Bielska, Żywca. Występuje też w lawach bazaltoidowych (nefeliny) na terenie Dolnego Śląska.

Zastosowanie

Bibliografia

Linki zewnętrzne