Wieloszczety o ciele długim i wąskim, gwałtownie zwężonym ku przodowi i delikatniej zwężonym ku tyłowi, w przekroju czworokątnym, pozbawionym łusek. Prostomium zaopatrzone jest w jedną parę czułków okołogębowych, jedną parę bardzo krótkich głaszczków i jedną parę szczęk bocznych. Kształt szczęk jest stożkowaty i hakowato zagięty. Umięśniona, cylindryczna, mogąca się wynicowywać gardziel zaopatrzona jest w 22 szeregi papilli, przy czym szeregów papilli subterminalnych jest zwykle od 5 do 7 i zawsze mniej niż 10. Proksymalna część gardzieli jest gładka lub pokryta drobnymi brodawkami (verrucae). Narząd nuchalny jest zaokrąglony. Parapodia są dobrze widoczne, zbudowane z dwóch dobrze rozwiniętych gałęzi ze skomplikowanej budowy płatami przedszczecinkowymi i zaszczecinkowymi. Większość wspierających parapodia acikuli zaopatrzona jest w położone odsiebnie czapeczki. Acikule parapadiów przednich i środkowych mają zakrzywione wierzchołki. Wszystkie szczeci są niezmodyfikowane. Szczeci lirowate mogą występować lub nie. Cirrusy interramalne, tj. wyrastające z brzusznych części notopodiów i wchodzące w przestrzenie między notopodiami a neuropodiami, pełnią funkcję skrzeli i mają formę odgiętą na zewnątrz. Młodociane osobniki mogą być mylone z rodzajem Micronephthys, jako że ich cirrusy interramalne są małe i często niemal proste.
Ekologia i występowanie
Rodzaj kosmopolityczny. Wchodzi w skład bentosu. Bytuje na różnych głębokościach, najczęściej w wodach płytkich na podłożu mulistym lub piaszczystym. Z wód polskich podawane są tylko N. caeca i N. ciliata – oba z zachodniej części Bałtyku.
Taksonomia
Takson ten wprowadził w 1817 roku Georges Cuvier. Wielu autorów wymieniało jako jego gatunek typowyN. hombergii, jednak Cuvier nie zawarł go w swoim opisie rodzaju, w związku z czym nie może mieć on tego statusu. Według autorów World Polychaeta Database za gatunek typowy należy uznawać Nereis ciliata. W obrębie rodzaju Nephtys wyróżniano dawniej podrodzaj Aglaophamus, jednak później wyniesiono go do rangi odrębnego rodzaju. Zasadność takiego kroku potwierdziły wyniki morfologiczno-molekularnej analizy filogenetycznej autorstwa Ascensão Ravary i innych z 2010 roku. Według nich rodzaje tworzą w obrębie Nephytidae odrębne klady, a pozycję siostrzaną względem rodzaju Nephtys zajmuje Micronephthys.
123456789Kristian Fauchald:The Polychaete Worms. Definitions and Keys to the Orders, Families and Genera.Natural History Museum of Los Angeles County, The Allan Hancook Fundation (University of Southern California),1997.
123456Kylie Dixon-Bridges, William Gladstone, Pat Hutchings.One new species of Micronephthys Friedrich, 1939 and one new species of Nephtys Cuvier, 1817 (Polychaeta: Phyllodocida: Nephtyidae) from eastern Australia with notes on Aglaophamus australiensis (Fauchald, 1965) and a key to all Australian species.„Zootaxa”.3872(5),s.513-540,2014. DOI: 10.11646/zootaxa.3872.5.5.
12345G. Read, K. Fauchald:Nephtys Cuvier, 1817.[w:] World Polychaeta database (World Register of Marine Species) [on-line].[dostęp 2021-10-18].
↑Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków.Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.).T.I.Warszawa:Muzeum i Instytut Zoologii PAN,2004. ISBN83-88147-04-8.
12Georges L. Cuvier:Le règne animal distribué d'après son organisation: pour servir de base a l'histoire naturelle des animaux et d'introduction a l'anatomie comparée. VOLUME 4. Les Zoophytes, les Tables, et les Planches.Paris:Deterville,1817,s.173.
↑A. Ravara, H. Wiklund, M. Cunha, F. Pleijel.Phylogenetic relationships within Nephtyidae (Polychaeta, Annelida).„Zoologica Scripta”.39,s.394–405,2010. DOI: 10.1111/j.1463-6409.2010.00424.x.