Czerwony oncom otrzymywany w Indonezji przy wykorzystaniu Neurospora intermedia
Neurospora B.O. Dodge – rodzajgrzybów z typu workowców (Ascomycota). Nazwa taksonu pochodzi od podobnych do nerwów pasków znajdujących się na jego askosporach.
Charakterystyka
Przedstawiciele rodzaju Neurospora rozprzestrzenieni są na całym świecie. Liczne z nich to gatunki kosmopolityczne. W Europie Środkowej szczególnie rozpowszechniona jest Neurospora sitophila, często spotykana na chlebie i w piekarniach. W naturze wszystkie gatunki żyją na wilgotnych i gnijących częściach roślin.
Gatunki Neurospora są bardzo zróżnicowane pod względem morfologii. Większość gatunków to grzyby strzępkowe tworzące szeroko rozprzestrzeniające się kolonie i licznie wytwarzające ciemnego koloru owocniki typu perytecjum lub klejstotecjum o workowatym, cylindrycznym, maczugowatym lub półkulistym kształcie. Występują jednak gatunki drożdżopodobne, np. Neurospora crassa, która nie tworzy strzępek, lecz śluzowate organizmy drożdżopodobne. Ściana błoniasta, trwała lub z zanikającą ścianą zewnętrzną. Na szczycie zazwyczaj tworzą pogrubiony, nieamyloidalny pierścień. Worki zwykle 8-zarodnikowe. Askospory szeroko wrzecionowate, elipsoidalne lub prawie kuliste, jednokomórkowe, od szklistych do żółtawobrązowych lub oliwkowobrązowych, o ścianie z podłużnymi żebrami, czasami prawie gładkiej. Zazwyczaj mają 1–2 pory rostkowe, czasami więcej, bywa, że nawet do 12. Brak galaretowatej osłonki i przyczepek. Konidia są elipsoidalne, gładkie i pomarańczowe. Mają długość od 10 do 12 mikrometrów i szerokość od 8 do 10 mikrometrów. Powstają w łańcuchach na rozgałęzionych konidioforach. Ze względu na licznie tworzone konidia cała grzybnia często ma kolor pomarańczowy.
Występują wśród nich zarówno gatunki heterotaliczne, jak i homotaliczne, a także pseudohomotaliczne. Gatunki homotaliczne (np. Neurospora dodgei) występują tylko w postaci formy płciowej (teleomorfy), która wytwarza askospory, nie wytwarza natomiast konidiów. Gatunki heterotaliczne (np. Neurospora crassa) wytwarzają konidia, zaś gdy spotkają się dwie różnopłciowe plechy, tworzą również askospory. U gatunków pseudohomotalicznych (np. Neurospora tetrasperma) tworzą się zarówno konidia, jak i askospory na każdej plesze.
Takson ten wprowadził do mykologii amerykański mykolog Bernard Ogilvie Dodge w 1957 r. Gatunkiem typowym jest Neurospora sitophila Shear & B.O. Dodge 1927 Synonimy: Anixiella Saito & Minoura ex Cain, Anixiella Saito & Minoura, Chrysonilia Arx, Gelasinospora Dowding.
Są saprotrofami rozkładającymi substancje organiczne.
Niektóre gatunki są organizmami pionierskimi kolonizującymi pozostałości po pożarach drzew i krzewów w Północnej Ameryce (aż po Alaskę), a także Europie. Już w kilka dni po pożarze kolonizują spalone tkanki roślin.
Neurospora crassa jest organizmem modelowym w badaniach nad dziedzicznością. Indukowanymi mutacjami tego gatunku udowodniono hipotezę „jeden gen, jeden enzym”.
Enzym hydrataza cyjankowa pozyskiwana z grzybów z rodzaju Gibberella lub Neurospora może być używany do rozkładu cyjanków.
W Indonezji Neurospora intermedia wykorzystywana jest do otrzymywania „czerwonego oncomu”. Jest to produkt spożywczy, który otrzymuje się z odpadów sojowych, oleju kokosowego i wytłoków po produkcji oleju z orzeszków ziemnych.
Neurospora, Aspergillus niger i Pecylomyces występują w beiju – sfermentowanej mące z bulw manioku używanej do wytwarzania tiquiry. Jest to alkoholowy napój Indian Maranhão z północnej Brazylii.
123456Jeremy R.J.R.DettmanJeremy R.J.R., Fred M.F.M.HarbinskiFred M.F.M., John W.J.W.TaylorJohn W.J.W., Ascospore Morphology Is a Poor Predictor of the Phylogenetic Relationships of Neurospora and Gelasinospora, „Fungal Genetics and Biology”, 34 (1), 2001, s. 49–61, DOI:10.1006/fgbi.2001.1289, PMID:11567551.
↑DaniaD.GarcíaDaniaD., Alberto MA.M.StchigelAlberto MA.M., JoséJ.CanoJoséJ., JosepJ.GuarroJosepJ., David LD.L.HawksworthDavid LD.L., A synopsis and re-circumscription of Neurospora (syn. Gelasinospora) based on ultrastructural and 28S rDNA sequence data, „Mycological Research”, 108 (10), 2004, s. 1119–1142, DOI:10.1017/s0953756204000218, PMID:15535064.
↑Horowitz NH, Berg P, Singer M, et al. (January 2004). „A centennial: George W. Beadle, 1903-1989”. Genetics. 166 (1): 1–10.
↑Lacy J.L.J.BasileLacy J.L.J., Richard C.R.C.WillsonRichard C.R.C., B. TrevorB.T.SewellB. TrevorB.T., Michael J.M.J.BenedikMichael J.M.J., Genome mining of cyanide-degrading nitrilases from filamentous fungi, „Applied Microbiology and Biotechnology”, 80 (3), 2008, s. 427–435, DOI:10.1007/s00253-008-1559-2, ISSN1432-0614, PMID:18587571 [dostęp 2019-08-26].