Kibuc Newatim został założony w nocy z 5 na 6 października 1946, jako jedno z jedenastu osiedli żydowskich utworzonych w północnej części pustyni Negew w ramach operacji „11 Punktów na Negewie” (hebr. הנקודות, 11 HaNekudot) realizowanej przez Agencję Żydowską. Założycielami kibucu była grupa żydowskich imigrantów z Węgier.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 kibuc został odcięty przez wojska egipskie i do końca wojny znajdował się w całkowitej izolacji. Dostawy zaopatrzenia docierały za pomocą zrzutów z powietrza. Podczas oblężenia wioska znacznie ucierpiała od egipskiego ostrzału. Dopiero w październiku Siłom Obronnym Izraela udało się przełamać egipskie linie i dotrzeć do kibucu. Po wojnie mieszkańcy opuścili zniszczony kibuc i przenieśli się do moszawu Ha-Jogew na północy kraju. W następnych latach w miejscu tym znajdował się posterunek wojskowy, który pilnował aby Beduini nie rozkradli pozostałości dobytku.
W 1954 roku nastąpiła odbudowa Newatim, już jako moszaw. Został on założony prawie w tym samym miejscu co jego pierwotna lokalizacja. Pierwszymi mieszkańcami byli imigranci z Indii.
Kultura, sport i edukacja
Synagoga w Newatim
W moszawie znajduje się ośrodek kultury z biblioteką. Imigranci z Indii utworzyli w wiosce muzeum prezentujące bogactwo ich kultury.
Z obiektów sportowych jest basen pływacki, sala sportowa z siłownią oraz boiska do piłki nożnej i koszykówki.
W moszawie jest również ośrodek zdrowia i dom opieki nad osobami starszymi.
Moszaw utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone autobusami do szkół w Beer Szewie.
Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie i hodowli kwiatów. Jest tutaj ferma drobiu, warsztat mechaniczny i sklep wielobranżowy.
Część mieszkańców jest zatrudniona w obsłudze ruchu turystycznego, podczas gdy pozostali dojeżdżają do zakładów przemysłowych w rejonie Beer Szewy, Ne’ot Chowaw i Dimony.
31°13′25″N 34°52′58″E/31,223611 34,882778
