| Falsistrellus | |||
| Troughton, 1943 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
nibykarlik | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Vespertilio tasmaniensis Gould, 1858 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Nibykarlik (Falsistrellus) – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie w Australii (włącznie z Tasmanią).
Długość ciała (bez ogona) 55–70 mm, długość ogona 40–53 mm, długość ucha 14–19 mm, długość tylnej stopy 8,2–11,9 mm, długość przedramienia 48–54 mm; masa ciała 17–28 g.
Rodzaj zdefiniował w 1943 roku australijski zoolog Ellis Le Geyt Troughton w publikacji swojego autorstwa zatytułowanej Zwierzęta futrzane z Australii. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) nibykarlik tasmański (F. tasmaniensis).
Falsistrellus: łac. falsus ‘fałszywy, zły, nieprawdziwy’; rodzaj Pipistrellus Kaup, 1829 (karlik).
Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Falsistrellus mackenziei | D.J. Kitchener, Caputi & B. Jones, 1986 | nibykarlik leśny | gatunek monotypowy | skrajnie południowo-zachodnia Australia Zachodnia (od okolic Perth do zachodniego krańca Wheatbelt) | DC: 5,5–6,7 cm DO: 4–5,3 cm DP: 4,8–5,4 cm MC: 17–26 g |
NT | |
| Falsistrellus tasmaniensis | (J. Gould, 1858) | nibykarlik tasmański | gatunek monotypowy | południowo-wschodni Queensland, Nowa Południowa Walia, Wiktoria i Tasmania; zakres wysokości: 0–1500 m n.p.m. | DC: 5,5–7 cm DO: 4–5,2 cm DP: 4,8–5,4 cm MC: 17–28 g |
VU |
Kategorie IUCN: NT – gatunek bliski zagrożenia, VU – gatunek narażony.