Ninoczka

Ninoczka
Ninotchka
Gatunek	komedia
Data premiery	6 października 1939; 25 grudnia 1989 (Polska)
Kraj produkcji	Stany Zjednoczone
Język	angielski
Czas trwania	110 min
Reżyseria	Ernst Lubitsch
Scenariusz	Melchior Lengyel; Charles Brackett; Billy Wilder; Walter Reisch
Główne role	Greta Garbo; Melvyn Douglas; Ina Claire; Sig Ruman
Muzyka	Werner R. Heymann
Zdjęcia	William H. Daniels
Scenografia	Edwin B. Willis; Cedric Gibbons
Kostiumy	Gilbert M. Adrian
Montaż	Gene Ruggiero
Produkcja	Ernst Lubitsch; Sidney Franklin
Dystrybucja	Metro-Goldwyn-Mayer
Budżet	około 1.365.000 $
	Multimedia w Wikimedia Commons

Zwiastun filmu

Ninoczka (ang. Ninotchka) – amerykański film komediowy z 1939 roku w reżyserii Ernsta Lubitscha. Obraz należy do gatunku tzw. sophisticated comedy.

O filmie

Film jest antystalinowską komedią, wyreżyserowaną przez Ernsta Lubitscha. Główne role zagrali w nim Greta Garbo i Melvyn Douglas. Produkcję reklamowano sloganem, który przeszedł do historii kina: „Greta Garbo się śmieje!”. Była to pierwsza komediowa rola aktorki – Garbo zerwała tu z utrzymywanym przez wiele lat wizerunkiem femme fatale. W Polsce, ze względu na antyradziecki wydźwięk, film był objęty cenzurą aż do upadku komunizmu.

Ninoczka okazała się sukcesem zarówno artystycznym, jak i komercyjnym. Film zarobił 2,2 miliona dolarów i zebrał pozytywne recenzje. Jest to jedna z najsłynniejszych kreacji Grety Garbo, a jednocześnie jej ostatni triumf ekranowy (dwa lata po premierze Ninoczki ukazał się ostatni film w jej dorobku, Dwulicowa kobieta). Za rolę Ninoczki Garbo dostała nominację do Oscara. Łącznie film uzyskał cztery nominacje.

W 1957 roku powstał remake filmu, musical Jedwabne pończoszki, w którym wystąpili Fred Astaire i Cyd Charisse.

Fabuła

Fabuła filmu oparta jest na treści książki Melchiora Lengyela pod tym samym tytułem. Greta Garbo gra tutaj tytułową bohaterkę, Ninoczkę, tajną wysłanniczkę radzieckiego wywiadu. Zostaje ona wysłana z ważną, sekretną misją z Moskwy do Paryża. Ma ona w obowiązku przyspieszyć opóźniającą się sprawę sprzedaży diamentów należących do księżnej Swany (Ina Claire). Współpracuje z trzema innymi członkami rosyjskiego wywiadu (Sig Ruman, Felix Bressart, Alexander Granach). Proszą oni o pomoc Leona, partnera Swany, w którym Ninoczka zakochuje się.

Obsada

Greta Garbo – Ninoczka (Nina Ivanovna Jakuszowa)
Melvyn Douglas – książę Léon d'Algout
Ina Claire – Grand Duchess Swana
Sig Ruman – Michael Simonavicz Iranoff
Felix Bressart – Bujjanoff
Alexander Granach – Kopalski
Béla Lugosi – komisarz Razinin
Rolfe Sedan – kierownik hotelu
Gregory Gaye – książę Alexis Rakonin
Edwin Maxwell – Marcier, jubiler

Oceny

Źródło	Ocena
AllMovie
Filmcritic.com
Rotten Tomatoes	100%

Przypisy

1 2 „Pif-Paf, Buzi-Buzi...”. „Film”. 50/1989. s. 11.
↑ Łukasz A. Plesnar: Hollywood: pod znakiem Wielkiego Kryzysu. W: Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Rafał Syska: Kino klasyczne. Kraków: Universitas, 2012, s. 103, seria: Historia kina. ISBN 978-83-242-1662-8.
↑ David Robinson: Movie Icons: Greta Garbo. Taschen, 2007, s. 170.
↑ Michael Conway, Dion McGregor, Mark Ricci: The Films of Greta Garbo. Nowy Jork: The Citadel Press, 1968, s. 148.
↑ Ninotchka > Awards. www.allmovie.com. [dostęp 2011-01-18]. (ang.).
↑ Richard Gilliam: Ninotchka > Review. www.allmovie.com. [dostęp 2011-01-18]. (ang.).
↑ David Bezanson: Ninotchka – Filmcritic.com Movie Review. www.filmcritic.com. [dostęp 2011-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-22)]. (ang.).
↑ Ninotchka Movie Reviews, Pictures. /www.rottentomatoes.com. [dostęp 2011-01-18]. (ang.).

Linki zewnętrzne

Ninoczka w bazie IMDb (ang.)
Ninoczka w bazie Filmweb

[film-1] 1 2 „Pif-Paf, Buzi-Buzi...”. „Film”. 50/1989. s. 11.

[kino.103-2] Łukasz A. Plesnar: Hollywood: pod znakiem Wielkiego Kryzysu. W: Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Rafał Syska: Kino klasyczne. Kraków: Universitas, 2012, s. 103, seria: Historia kina. ISBN 978-83-242-1662-8.

[3] David Robinson: Movie Icons: Greta Garbo. Taschen, 2007, s. 170.

[4] Michael Conway, Dion McGregor, Mark Ricci: The Films of Greta Garbo. Nowy Jork: The Citadel Press, 1968, s. 148.

[5] Ninotchka > Awards. www.allmovie.com. [dostęp 2011-01-18]. (ang.).

[6] Richard Gilliam: Ninotchka > Review. www.allmovie.com. [dostęp 2011-01-18]. (ang.).

[7] David Bezanson: Ninotchka – Filmcritic.com Movie Review. www.filmcritic.com. [dostęp 2011-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-22)]. (ang.).

[8] Ninotchka Movie Reviews, Pictures. /www.rottentomatoes.com. [dostęp 2011-01-18]. (ang.).

1910-19	Fräulein Seifenschaum (1914) Aufs Eis geführt (1915) Blindekuh (1915) Zucker und Zimt (1915) Der letzte Anzug (1915) Schuhpalast Pinkus (1916) Der gemischte Frauenchor (1916) Der G.m.b.H. Tenor (1916) Das schönste Geschenk (1916) Ossis Tagebuch (1917) Das fidele Gefängnis (1917) Der Rodelkavalier (1918) Der Fall Rosentopf (1918) Das Mädel vom Ballet (1918) Nie chcę być mężczyzną (1918) Oczy mumii Ma (1918) Meine Frau, die Filmschauspielerin (1918) Carmen (1918) Fuhrmann Henschel (1918) Meyer aus Berlin (1919) Das Schwabenmädel (1919) Ostrygowa księżniczka (1919) Madame Dubarry (1919) Rausch (1919) Lalka (1919)
1920-29	Die Wohnungsnot (1920) Córki Kohlhiesela (1920) Romeo und Julia im Schnee (1920) Sumurun (1920) Anna Boleyn (1920) Dzika kotka (1921) Żona faraona (1922) Rosita, śpiewaczka ulicy (1923) Głos ulicy (1923) Karuzela małżeńska (1924) Trzy kobiety (1924) Cesarzowa (1924) Kiss Me Again (1925) Wachlarz Lady Windermere (1925) So This Is Paris (1926) The Honeymoon Express (1926) Książę student (1927) Patriota (1928) Wieczna miłość (1929) Parada miłości (1929)
1930-39	Król włóczęgów (1930) Parada Paramountu (1930) Monte Carlo (1930) Uśmiechnięty porucznik (1931) Człowiek, którego zabiłem (1932) Jedna godzina z tobą (1932) Złote sidła (1932) Gdybym miał milion (1932) Sztuka życia (1933) Wesoła wdówka (1934) Eskapada (1937) Ósma żona Sinobrodego (1938) Ninoczka (1939)
1940-49	Sklep za rogiem (1940) Niepewne uczucie (1941) Być albo nie być (1942) Niebiosa mogą zaczekać (1943) Królewski skandal (1945) Cluny Brown (1946) Dama w gronostajach (1948)