W organizmie ulega rozkładowi z uwolnieniem aspiryny oraz tlenku azotu (NO). Tlenek azotu hamuje tworzenie się zakrzepów, a nawet rozpuszcza już powstałe. Nitroaspiryna ma też zapobiegać uszkodzeniom błony śluzowej żołądka i wrzodom żołądka, które powstają przy spożywaniu dużych ilości aspiryny. Przypuszcza się, iż może spowalniać tempo mnożenia się komórek rakowych.
Aktywność antynowotworowa nitroaspiryny jest wyraźnie niższa niż jej analogów zawierających grupę nitrową w pozycji meta, a zwłaszcza para. Wynikać może to z faktu, że prawdopodobnym rzeczywistym związkiem antynowotworowym jest metylidenowy analog chinonu, CH2=C6H4=O, a związek tego typu nie może powstać z izomeru orto. Równoległe powstawanie aspiryny i tlenku azotu jest w tym aspekcie farmakologicznym nieistotne.
Przypisy
↑Chiroli, Valerio,Benedini, Francesca,Ongini, Ennio,Del Soldato, Piero.Nitric oxide-donating non-steroidal anti-inflammatory drugs: the case of nitroderivatives of aspirin.„European Journal of Medicinal Chemistry”.38(4),s.441-446,2003. DOI: 10.1016/S0223-5234(03)00055-2. PMID: 12750033.
↑Nitroaspiryna[PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: SML1669 [dostęp 2017-03-09].
↑Hulsman, Niels,Medema, Jan Paul,Bos, Carina,Jongejan, Aldoi inni.Chemical Insights in the Concept of Hybrid Drugs:  The Antitumor Effect of Nitric Oxide-Donating Aspirin Involves A Quinone Methide but Not Nitric Oxide nor Aspirin.„Journal of Medicinal Chemistry”.50(10),s.2424-2431,2007. DOI: 10.1021/jm061371e. PMID: 17441704.