 Apotecja na liściu daglezji | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Nothophaeocryptopus gaeumannii |
| Nazwa systematyczna | |
| Nothophaeocryptopus gaeumannii (T. Rohde) Videira, C. Nakash., U. Braun & Crous Studies in Mycology 87: 309 (2017) | |
Nothophaeocryptopus gaeumannii (T. Rohde) Videira, C. Nakash., U. Braun & Crous – gatunek grzybów z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes). Wywołuje chorobę o nazwie szwajcarska osutka daglezji.
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Nothophaeocryptopus, Mycosphaerellaceae, Mycosphaerellales, Dothideomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1836 r. Manfred Rohd, nadając mu nazwę Adelopus gaeumannii. W 2017 r. Sandra Isabel Rodrigues Videira, Chiharu Nakashima, Uwe Braun i Pedro Willem Crous przenieśli go do rodzaju Nothophaeocryptopus. Synonimy:
Endofit będący obligatoryjnym pasożytem igieł daglezji Pseudotsuga. Na dolnej stronie ich liści tworzy czarne, gładkie apotecja o średnicy 50–80 μm. Powstają w nich worki o wymiarach 30–40 × 8–15 μm. Askospory 11–15 × 3,5–5 μm, podłużnojajowate, dwukomórkowe, na przegrodzie zwężone. Dojrzewają w maju i czerwcu i przenoszone przez wiatr infekują tegoroczne igły daglezji. Wnikają do ich wnętrza poprzez aparaty szparkowe. Powstająca z nich grzybnia rozrasta się pomiędzy komórkami miękiszu asymilacyjnego i tworzy nowe apotecja, które wyłaniają się na zewnątrz z aparatów szparkowych i wiosną następnego roku rozsiewają zarodniki. Nie zaobserwowano tworzenia konidiów.
Pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej, jednak nie uważano go tutaj za czynnik chorobotwórczy. Rozprzestrzenił się po świecie wraz z sadzonkami daglezji i obecnie występuje w Europie, Nowej Zelandii i Chile. Wywołaną przez niego chorobę po raz pierwszy opisano w Szwajcarii w 1925 r. i od tego pochodzi nazwa choroby.
