Nowacjan

Nowacjan
	antypapież
Data urodzenia	ok. 200
Data śmierci	ok. 258
	Antypapież
Okres sprawowania	251–258
Wyznanie	chrześcijaństwo
Kościół	Kościół łaciński
Pontyfikat	251

Nowacjan (ur. ok. 200, zm. ok. 258) – antypapież w okresie od marca 251 do roku 258.

Życiorys

Był człowiekiem wykształconym, zarówno pod względem literackim, jak i filozoficznym. Po śmierci papieża Fabiana, kościołem rządziła hierarchia kościelna, wśród której największym autorytetem cieszył się kapłan Nowacjan. Trwały bowiem prześladowania i było trudno zwołać biskupów, by wybrali następnego Biskupa Rzymu. Gdy w końcu biskupi się zebrali, ku rozczarowaniu Nowacjana, wybrali jego adwersarza Korneliusza. Nowacjan przekupił trzech biskupów Italii, by wyświęcili go na biskupa i używając swych wpływów starał się o poparcie biskupów, by w nim uznali Głowę Kościoła. Przez niespełna dziesięć lat Nowacjan uważał się za głowę Kościoła i następcę św. Piotra, nie przyjmując do wiadomości, że w tym czasie wybrano kolejnych czterech prawowitych papieży. Stąd określany jest tytułem antypapieża. Nowacjan był autorem licznych listów, a także znanego dzieła o Trójcy Świętej – „De Trinitate”.

Nowacjan i jego zwolennicy sprzeciwiali się ponownemu przyjmowaniu do wspólnoty apostatów oraz głosili surowy ideał świętości. Wykluczali ze swych szeregów tych, którzy byli w stanie grzechu ciężkiego. Wątpili we władzę Kościoła do odpuszczania grzechów.

Na synodzie w 251 te poglądy zostały potępione, a Nowacjan i jego zwolennicy ekskomunikowani. Według Sokratesa Scholastyka, Nowacjan w wyniku ostrych prześladowań, opuścił Rzym i zmarł śmiercią męczeńską za rządów cesarza Waleriana I. Martyrologium św. Hieronima wspomina go 29 czerwca.

Biskupi Rzymu, za których pontyfikatu Nowacjan był antypapieżem
Lata pontyfikatu	Papież
marzec 251 – czerwiec 253	św. Korneliusz
25 czerwca 253 – 5 marca 254	św. Lucjusz I
12 maja 254 – 2 sierpnia 257	św. Stefan I
30 sierpnia 257 – 6 sierpnia 258	św. Sykstus II

Zobacz też

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 John N.D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 33–35. ISBN 83-06-02633-0.
1 2 3 4 5 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 19–20. ISBN 83-7006-437-X.

Bibliografia

Novatian and Novatianism. Catholic Encyclopedia. [dostęp 2013-03-11]. (ang.).

[Kelly-1] 1 2 3 4 5 6 7 John N.D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 33–35. ISBN 83-06-02633-0.

[Wollpert-2] 1 2 3 4 5 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 19–20. ISBN 83-7006-437-X.

[3] y antypapież

[4] Celestyn II ostatecznie nie objął urzędu. Od czasów badań Mercatiego zaliczany do antypapieży, jednak we współczesnej historiografii klasyfikacja ta jest kwestionowana i proponuje się określać go jako „papież elekt”