| część miasta | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Miasto | |
| W granicach Zawiercia |
1 stycznia 1951 |
| Strefa numeracyjna |
32 |
| Kod pocztowy |
42-400 |
| Tablice rejestracyjne |
SZA |
| SIMC |
nie nadano |
Położenie na mapie Zawiercia | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa śląskiego | |
Położenie na mapie powiatu zawierciańskiego | |
Nowe Zawiercie – osiedle Zawiercia położone w północno-zachodniej części miasta, w pobliżu Warty. Rozpościera się w widłach ulic Oświatowej i Borowej, przy granicy z Rudnikami. W granicach Zawiercia od 1951 roku.
Znajduje się tu założona w 1981 roku parafia św. Maksymiliana Marii Kolbego.
Nowe Zawiercie to dawna kolonia należąca do gminy Poręba Mrzygłodzka. Do 1926 należało do powiatu będzińskiego, a od 1927 do zawierciańskiego. W II RP przynależało do woj. kieleckiego. 31 października 1933 gminę Poręba Mrzygłodzka podzielono na dziewięć gromad. Nowe Zawiercie utworzyło własną gromadę o nazwie Nowe Zawiercie w gminie Poręba Mrzygłodzka.
Podczas II wojny światowej włączone do III Rzeszy. Po wojnie gmina Poręba przez bardzo krótki czas zachowała przynależność administracyjną, lecz już 18 sierpnia 1945 roku została wraz z całym powiatem zawierciańskim przyłączoną ją do woj. śląskiego.
1 stycznia 1951 gromadę Nowe Zawiercie wyłączono z gminy Poręba, włączając je do Zawiercia.