Obroszyn

Obroszyn
Оброшине
	; Pałac w Obroszynie
Państwo	Ukraina
Obwód	lwowski
Rejon	lwowski
Powierzchnia	20 km²
Wysokość	314 m n.p.m.
Populacja
• liczba ludności	4186
Nr kierunkowy	+380 3230
Kod pocztowy	81115
	Położenie na mapie hromady Obroszyn Obroszyn
	Położenie na mapie Ukrainy Obroszyn
	Położenie na mapie obwodu lwowskiego Obroszyn
	Położenie na mapie rejonu lwowskiego Obroszyn
	49°47′07″N 23°52′07″E/49,785278 23,868611
	Multimedia w Wikimedia Commons

Obroszyn (ukr. Оброшине) – miejscowość na Ukrainie, w rejonie lwowskim (do 2020 roku w rejonie pustomyckim) obwodu lwowskiego, siedziba hromady Obroszyn.

Położony jest 14 km od Lwowa, 4186 mieszkańców.

Znajduje się tu stacja kolejowa.

Historia

W XV w. znajdował się tu mały folwark należący do króla, założony w 1456 przez Kazimierza Jagiellończyka. Za jego zgodą nabył go arcybiskup lwowski Grzegorz z Sanoka. Od tego momentu prawie przez pięć wieków majątek należał do kurii we Lwowie (własność kanoników lwowskich). Arcybiskup Jan Skarbek postanowił o budowie letniej rezydencji według projektu Jozefa Fontany, bowiem Zamek w Dunajowie położony był za daleko od Lwowa. Prace przy rezydencji kontynuowali biskupi Mikołaj Ignacy Wyżycki i Wacław Hieronim Sierakowski a Ferdynand Onufry Kicki erygował we wsi parafię i zbudował kościół. Pod koniec XIX w. pałac został zaniedbany. W czasie I wojny światowej częściowo uszkodzony i zniszczony. Po wojnie arcybiskup Józef Bilczewski zlecił generalny remont. Po II wojnie światowej siedziba rolniczego instytutu badawczego.

Pałac w Obroszynie
kościół z lat 1788-1791, murowany, pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Parafię w 1793 ufundował Ferdynand Onufry Kicki, arcybiskup lwowski, który erygował we wsi parafię. Po II wojnie światowej użytkowany jako chlewnia. W 2007 opuszczony i zniszczony.

Grzegorz Rąkowski: Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Ziemia Lwowska , część 3 –. 2007. ISBN 978-83-89188-66-3.
1. ↑ S. 445.
2. ↑ S. 446.
↑ Obroszyn, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 349 .

Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII, Warszawa, 1880–1902, s. 349-50