Obrzyca

Obrzyca
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Lokalizacja

Pojezierze Sławskie, Kotlina Kargowska

Rzeka
Długość 49,05 km
Powierzchnia zlewni

1808 km²

Źródło
Miejsce Jezioro Sławskie
Współrzędne

51°55′16″N 15°58′01″E/51,921111 15,966944

Ujście
Recypient Odra
Miejsce

Górzykowo

Wysokość

50,1 m n.p.m.

Współrzędne

52°02′00″N 15°37′57″E/52,033333 15,632500

Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”

Obrzyca (niem. Raule Obra) – rzeka w zachodniej Polsce, prawy dopływ Odry o długości 49,05 km i powierzchni dorzecza 1808 km².

Ma charakter typowej rzeki nizinnej, w znacznym stopniu uregulowanej. Płynie przez Pojezierze Sławskie i Kotlinę Kargowską w województwie lubuskim. Wypływa z północnego krańca jeziora Sławskiego, chociaż za jej początek przyjmuje się również Czernicę, jeden z dopływów jeziora Sławskiego (wówczas długość Obrzycy wynosi 65,9 km). Jej brzegom, aż do ujścia, towarzyszą na przemian zespoły leśne (głównie lasy sosnowe) i kompleksy użytków zielonych (łąki lub pastwiska). Przepływa m.in. przez Lubiatów, Konotop, Uście, Kargowę, Chwalim, Smolno Wielkie oraz Podlegórz, uchodząc do Odry (na jej 472 km) w Górzykowie (nieopodal mostu na drodze ekspresowej S3).

Na 24,6 km biegu Obrzycy odchodzi od niej Kanał Dźwiński, łączący się z Obrzańskim Kanałem Północnym. Sieć dopływów, zwłaszcza lewostronnych, jest bardzo rozbudowana, a wszystkie z nich - w większym lub mniejszym stopniu - są zmeliorowane. Do najważniejszych dopływów należą: Gniła Obra, Kanał Bojadelski, Kanał Obrzycki, Kanał Borkowski, Kanał Karszyński i Obrzański Kanał Południowy. W dorzeczu Obrzycy leży wiele jezior. Koryto rzeki przegrodzone jest kilkoma jazami, będącymi elementami systemu melioracyjnego jej doliny. Ostatni z nich (Śluza Sadowa) ma znaczenie energetyczne i przeciwpowodziowe, zapobiegając cofaniu się wezbranych wód pobliskiej Odry a wykazał skuteczność podczas powodzi tysiąclecia z lipca 1997 r. W dolnym biegu Obrzycy, w przysiółku Sadowo koło Głuchowa, wybudowano ujęcie wody dla Zielonej Góry.

W rzece występuje większość nizinnych gatunków ryb słodkowodnych m.in.: jaź, kleń, leszcz, wzdręga, krąp, szczupak, okoń, ukleja, węgorz i miętus.

Przypisy

  1. ↑ Obrzyca na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-03-05].
  2. ↑ Topographische Karte, Meßtischblatt 2263: Kontopp, 1:25000, Berlin: Reichsamt für Landesaufnahme, 1894 [dostęp 2020-09-21].
  3. ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 190, ISBN 83-239-9607-5.
  4. ↑ Obrzyca na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-03-05].
  5. 1 2 Rzeka Obrzyca. ziemialubuska.pl. [dostęp 2025-05-15]. (pol.).

Bibliografia