| Oenopia oncina | |||||
| (Olivier, 1808) | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Gromada | |||||
| Rząd | |||||
| Nadrodzina | |||||
| Rodzina | |||||
| Podrodzina | |||||
| Plemię | |||||
| Rodzaj | |||||
| Gatunek |
Oenopia oncina | ||||
| |||||
Oenopia oncina – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Bałkanów i Egiptu po Mongolię i Chiny.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1808 roku przez Guillaume’a-Antoine’a Oliviera pod nazwą Coccinella oncina. Niektórzy autorzy wyróżniają w jego obrębie różniące się szczegółami ubarwienia podgatunki, takie jak O. o. addicta czy O. o. sinaita, ale większość traktuje je jako synonimy.
Chrząszcz o owalnym, umiarkowanie wysklepionym ciele, długości średnio 4 mm i szerokości średnio 2,8 mm.
Głowa jest czarna z brązowymi narządami gębowymi i czasem białożółtym nadustkiem. Czułki są żółtawe do brązowawych.
Przedplecze jest równomiernie sklepione, drobno punktowane, ubarwione czarno z białożółtymi znakami na przednim i bocznych brzegach. Pokrywy są drobno punktowane, zwykle czarne z sześcioma żółtoczerwonymi kropkami na każdej, czasem tylko z przodem żółtoczerwonym. Spód tułowia jest ciemnobrązowy do czarnego, u samca z białożółtymi epimerytami śródtułowia. Żeberka na wyrostku międzybiodrowym przedpiersia są wyraźne, podłużne i nie dochodzą do jego przedniej krawędzi. Podgięcia przedplecza mają dołki przy przednich kątach. Odnóża ubarwione są brązowo, ale u samców z białożółtymi biodrami pierwszej pary. Stopy mają pazurki z prawie kwadratowym ząbkiem u podstawy.

Odwłok ma pierwszy z widocznych sternitów tak długi jak dwa następne razem wzięte, zaopatrzony w niepełne linie udowe (zabiodrowe) biegnące równolegle do jego tylnej krawędzi i stowarzyszone z krótkimi liniami dodatkowymi. Ostatni z widocznych sternitów jest u samca z tyłu ścięty, u samicy zaś z tyłu wypukły. Genitalia samca mają tegmen o równoległobocznym elemencie nasadowym, niesymetrycznym trabesie, spłaszczonym płacie nasadowym i trójkątnym otworze, paramery nieco dłuższe od płata nasadowego i na szczycie skośnie ścięte, a prącie z T-kształtną kapsułą i przewężoną przed szczytem rurką syfonalną. Genitalia samicy cechują się maczugowatymi gonokoksytami z licznymi szczecinkami na krawędzi wierzchołkowej, niewyraźnymi gonostylikami, niezesklerotyzowaną torebką kopulacyjną, silnie zesklerotyzowanym, walcowatym infundibulum i niemal L-kształtną spermateką.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Grecji, Bułgarii oraz europejskiej części Turcji. W Afryce podawany jest z Egiptu. W Azji notowany jest z Armenii, Azerbejdżanu, anatolijskiej części Turcji, Syrii, Jordanii, Libanu, Izraela, Synaju, Arabii Saudyjskiej, Kuwejtu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Kazachstanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu, Tadżykistanu, Kirgistanu, Iraku, Iranu, Afganistanu, Pakistanu, Mongolii i Chin.