| Nyctinomops | |||
| G.S. Miller, 1902 | |||
Ogoniak duży (N. macrotis) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
ogoniak | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Nyctinomus femorosaccus C.H. Merriam, 1889 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Ogoniak (Nyctinomops) – rodzaj ssaków z podrodziny molosów (Molossinae) w obrębie rodziny molosowatych (Molossidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce.
Długość ciała (bez ogona) 50–89 mm, długość ogona 31–63 mm, długość ucha 15–32 mm, długość tylnej stopy 7–13 mm, długość przedramienia 40–65 mm; masa ciała 9–34 g.
Rodzaj zdefiniował w 1902 roku amerykański botanik i zoolog Gerrit Smith Miller w artykule zatytułowanym Dwadzieścia nowych amerykańskich nietoperzy, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) ogoniak kieszeniasty (N. femorosaccus).
Nyctinomops (Nictynomops): rodzaj Nyctinomus É. Geoffroy Saint-Hillaire, 1813 (molosek); gr. ωψ ōps, ωπος ōpos ‘oblicze, wygląd’.
Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nyctinomops aurispinosus | (T.R. Peale, 1848) | ogoniak kolczasty | gatunek monotypowy | nierównomiernie od północnego Meksyku (południowa Sonora i południowy Tamaulipas) i południowo-zachodniego Hondurasu do zachodnio-środkowej i południowo-wschodniej Boliwii oraz wschodniej i południowo-wschodniej Brazylii; być może Ekwador; zakres wysokości: 0–3150 m n.p.m. | DC: 6,3–7,3 cm DO: 4,1–5,5 cm DP: 4,7–5,3 cm MC: 13–23 g |
LC | |
| Nyctinomops femorosaccus | (C.H. Merriam, 1889) | ogoniak kieszeniasty | gatunek monotypowy | południowo-zachodnie Stany Zjednoczone (południowa Kalifornia, środkowa i południowa Arizona, południowy Nowy Meksyk i południowo-zachodni Teksas) na południe do zachodniego Meksyku (Guerrero, Morelos i Puebla); zakres wysokości: 0–2250 m n.p.m. | DC: 6–7,5 cm DO: 3,1–4,7 cm DP: 4,4–4,9 cm MC: 11–18 g |
LC | |
| Nyctinomops laticaudatus | (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1805) | ogoniak szerokouchy | gatunek monotypowy | Kuba, Meksyk (od Durango i południowego Tamaulipas) na południe do północno-zachodniego i wschodniego Peru, południowej Boliwii, północnej Argentyny, Paragwaju i północnego Urugwaju, Trynidad i Tobago (Trynidad); zakres wysokości: 0–1700 m n.p.m. | DC: 5–6,8 cm DO: 3,2– cm DP: 4–4,7 cm MC: 9–16 g |
LC | |
| Nyctinomops macrotis | (J.E. Gray, 1840) | ogoniak duży | gatunek monotypowy | od południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych do południowego Meksyku, Wielkie Antyle (Kuba, Jamajka, Haiti i Dominikana), Ameryka Południowa na południe do północnej Argnentyny i Urugwaju; prawdopoodobnie Gujana Francuska; zakres wysokości: 0–2600 m n.p.m. | DC: 7,3–8,9 cm DO: 4–6,3 cm DP: 5,4–6,5 cm MC: 17–34 g |
LC |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski.