| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Ca,Na)(Mg,Fe2+,Al)Si2O6 – krzemian wapnia, sodu, magnezu, żelaza i glinu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5-6 |
| Przełam |
muszlowy, drzazgowy |
| Łupliwość |
dobra, dwukierunkowa |
| Pokrój kryształu |
nieprawidłowo wykształcone kryształy o pokroju słupkowym |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny, 2/m |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,19 – 3,37 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w różnych odcieniach |
| Rysa |
biała, jasnozielona |
| Połysk |
szklisty, perłowy |
| Współczynnik załamania |
nα = 1,662 – 1,701 nβ = 1,670 – 1,712 nγ = 1,685 – 1,723 |
| Inne |
dwójłomność δ = 0,023 |
Omfacyt – minerał z gromady krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów. Jest minerałem rzadkim.
Nazwa pochodzi od słowa omphax, greckiego określenia niedojrzałych winogron, nawiązując do charakterystycznej, zielonej barwy tego minerału. Jako minerał jest stałym roztworem jadeitu (25–75%), augitu (25–75%) i egirynu (0–25%).
Zazwyczaj tworzy nieprawidłowo wykształcone kryształy o pokroju słupkowym. Występuje w skupieniach zbitych, bądź nieforemnych ziaren tkwiących w masie skalnej – najczęściej zbliźniaczonych. Jest kruchy, przezroczysty.
Stanowi składnik skał metamorficznych. Zazwyczaj występuje z granatami, amfibolami, dystenem, skaleniami, kwarcem, zoisytem, epidotem. Niekiedy tworzy omafacytyty.
Miejsca występowania: Birma, Japonia, Nowa Zelandia, Austria, Włochy, Grecja, Rosja, Niemcy.
W Polsce – spotykany na Dolnym Śląsku, w Górach Sowich, Górach Złotych, w Masywie Śnieżnika.