| Ophiacodontidae | |||
| Nopsca, 1923 | |||
| Okres istnienia: późny karbon – środkowy perm | |||
Ophiacodon mirus | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina |
Ophiacodontidae | ||
| Rodzaje | |||
|
| |||
Ofiakodonty (Ophiacodontidae, Ophiacodontia) – grupa pelykozaurów obejmująca najwcześniejsze znane synapsydy.
Tradycyjnie monotypowy podrząd Ophiacodontia obejmował rodzinę Ophiacodontidae, ale obecnie nie jest wyróżniany, a Ophiacodontidae są uważane za klad.
Pojawiły się we wczesnym karbonie. Archaeothyris i Clepsydrops należały do najwcześniejszych przedstawicieli Ophiacodontidae. Niektóre ofiakodonty były częściowo wodne, a nieliczne w pełni wodne, ale między innymi Archaeothyris był w pełni lądowy. Przypominały kształtem jaszczurki. Miały dziwne, wydłużone czaszki i masywną obręcz piersiową, zapewne zapewniającą oparcie dla wielkiej głowy.
Ta rodzina jest najbardziej prymitywna wśród synapsydów i może obejmować przodków wszystkich pelykozaurów, a więc również terapsydów i ssaków. W środkowym permie ofiakodonty stawały się coraz rzadsze, były zastępowane przez anomodonty, diapsydy i teriodonty, a w końcu wymarły.