Oposik

Oposik
Gracilinanus
A.L. Gardner & Creighton, 1989
Ilustracja
Oposik zwinny (G. agilis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Nadrząd

torbacze

Rząd

dydelfokształtne

Rodzina

dydelfowate

Podrodzina

dydelfy

Plemię

Thylamyini

Rodzaj

oposik

Typ nomenklatoryczny

Didelphys microtarsus J.A. Wagner, 1842

Gatunki

7 gatunków – zobacz opis w tekście

Zasięg występowania
Mapa występowania

Oposik (Gracilinanus) – rodzaj ssaków z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej.

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 6,7–18,5 cm, długość ogona 7–17,7 cm; masa ciała 10–58 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniowali w 1989 roku amerykańscy zoolodzy Alfred L. Gardner i G. Ken Creighton w artykule zatytułowanym Nowa nazwa rodzajowa dla grupy oposików (Marsupialia: Didelphidae) Tate’a (1933), opublikowanym na łamach „Proceedings of the Biological Society of Washington”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) oposik małostopy (G. microtarsus).

Etymologia

Gracilinanus: łac. gracilis lub gracilus ‘smukły, cienki’; gr. νανος nanos ‘karzeł’.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiary Status
IUCN
Gracilinanus emiliae (O. Thomas, 1909) oposik brazylijski monotypowy wschodnia Kolumbia, północna, wschodnia i południowo-wschodnia Wenezuela, region Gujana, północna Brazylia i północno-wschodni Paragwaj (Loreto) DC: 7,2–8,7 cm
DO: 12,8–15,1 cm
MC: 10–14 g
 DD 
Gracilinanus agilis (Burmeister, 1854) oposik zwinny monotypowy wschodnia i południowa Brazylia oraz wschodni Paragwaj DC: 8–12 cm
DO: 10,1–15,8 cm
MC: 12–41 g
 LC 
Gracilinanus peruanus (Tate, 1931) monotypowy wschodnie Peru, północna i środkowa Brazylia oraz zachodnio-środkowa Brazylia (Rondônia i Mato Grosso); zakres wysokości: poniżej 1800 m n.p.m. DC: 8,5–12,1 cm
DO: 13–15,5 cm
MC: 10–49 g
 NE 
Gracilinanus aceramarcae (Tate, 1931) oposik andyjski monotypowy południowo-wschodnie Peru (Cuzco i Puno) i zachodnia Boliwia (La Paz); zakres wysokości: 1530–3350 m n.p.m. DC: 8,3–10,3 cm
DO: 11,2–14,5 cm
MC: 18,5–23 g
 LC 
Gracilinanus microtarsus (J.A. Wagner, 1842) oposik małostopy monotypowy wschodnia i południowo-wschodnia Brazylia (środkowa Bahia do północnego Rio Grande do Sul) oraz północno-wschodnia Argentyna (Misiones); zakres wysokości: 0–1800 m n.p.m. DC: 6,7–18,5 cm
DO: 7–17,7 cm
MC: 12–58 g
 LC 
Gracilinanus dryas (O. Thomas, 1898) oposik wenezuelski monotypowy Andy w północno-wschodniej Kolumbii (Cundinamarca) i zachodnia Wenezuela (Trujillo, Mérida i Táchira); zakres wysokości: 1300–4000 m n.p.m. DC: 9–10 cm
DO: 13–15 cm
MC: około 18 g
 LC 
Gracilinanus marica (O. Thomas, 1898) oposik północny monotypowy północna i środkowa Kolumbia (La Guajira do Cundinamarci) oraz zachodnia i północna Wenezuela; zakres wysokości: 0–2590 m n.p.m. DC: 9,6–11,6 cm
DO: 13,1–15,1 cm
MC: 24–30 g
 LC 

Kategorie IUCN:  LC  – gatunek najmniejszej troski,  DD  – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia;  NE  – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.