Orang Laut – lud malajski zamieszkujący przybrzeżne tereny Indonezji i Malezji, wokół Cieśniny Malakka. Stanowią małą grupę, brak dokładnych danych na temat populacji. Według danych z późnych lat 80. ich liczebność w indonezyjskim kabupatenieKepulauan Riau wynosi blisko 2 tys.
Bywają rozpatrywani łącznie z Mokenami i Urak Lawoi’ (Urak Lawoik), a także Badżawami. Wraz z nimi należą do grupy tzw. Cyganów Morskich. Orang Laut zasłynęli jako handlarze i piraci.
Posługują się szeregiem języków (lub dialektów) z grupy malajskiej. Miejscowa sytuacja językowa nie została dobrze przebadana. Częsta jest wielojęzyczność. W użyciu są także oficjalne języki indonezyjski i malajski. Wiele osób Orang Laut zna również język teochew, ze względu na kontakty handlowe z ludnością chińską. Mają ograniczony dostęp do edukacji, znaczna ich część to osoby niepiśmienne.
Są odrębni etnicznie i językowo od Badżawów. Sama nazwa orang laut oznacza „ludzie morza” i bywa odnoszona do różnych grup etnicznych w Azji Południowo-Wschodniej. Takie samo znaczenie ma etnonim Urak Lawoi’, którym posługuje się jedna z grup zamieszkujących wyspy południowej Tajlandii. Czasem mianem Orang Laut określa się też Mokenów.
↑Barbara S.B.S.NowakBarbara S.B.S., Selung/Moken, [w:] DavidD.Levinson (red.), Encyclopedia of World Cultures, t. 5: East and Southeast Asia, Boston: G.K. Hall, 1993, s. 230–233, ISBN0-8168-8840-X, OCLC22492614 [dostęp 2024-08-11](ang.).
Sea Gypsies, [w:] Barbara A.B.A.WestBarbara A.B.A., Encyclopedia of the Peoples of Asia and Oceania, New York: Infobase Publishing, 2009, s. 717–720, ISBN978-1-4381-1913-7, OCLC370717954(ang.).