Orant

Orant, orantka (łac. orans, orantis od orare – modlić się) – w sztukach plastycznych przedstawienie postaci (zazwyczaj kobiecej) modlącej się, na stojąco, ustawionej frontalnie, ze wzniesionymi ku górze rękami i rozwartymi dłońmi, ubranej w długą szatę.

Przedstawienie postaci w pozie oranta spotykane było w sztuce starogreckiej, a szczególnie popularne w sztuce wczesnochrześcijańskiej. Wyobrażenia oranta występowały w malarstwie katakumbowym, bizantyjskim i romańskim. W pozie takiej przedstawiano także Marię.
W ikonografii chrześcijańskiej postacie symbolizowały duszę zbawioną, znajdującą się w raju.

Zobacz też

gisant

Przypisy

↑ Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, Warszawa 1967, w: Encyklopedia „De Agostini”
1 2 3 4 Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 291, ISBN 978-83-01-12365-9.
1 2 3 Sztuka świata. Słownik terminów L-Ż. T. 18. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 109, ISBN 978-83-213-4726-4.

[1] Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, Warszawa 1967, w: Encyklopedia „De Agostini”

[stsz-2] 1 2 3 4 Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 291, ISBN 978-83-01-12365-9.

[sz-3] 1 2 3 Sztuka świata. Słownik terminów L-Ż. T. 18. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 109, ISBN 978-83-213-4726-4.