Oskar Hoßfeld

Oskar Hoßfeld
Data i miejsce urodzenia	4 lipca 1848 ; Schulpforte
Data i miejsce śmierci	15 października 1915 ; Nieder-Wildungen
Narodowość	niemiecka
	Praca
Styl	historyzm
	Multimedia w Wikimedia Commons

Friedrich Oskar Hoßfeld (ur. 4 lipca 1848 w Schulpforte, zm. 15 października 1915 w Nieder-Wildungen) – niemiecki architekt.

Życiorys

Syn Friedricha Hoßfelda (1809–1881), malarza i ilustratora. Sam imienia Friedrich w działalności publicznej nie używał.

Uczeń Karla J. Lüdecke we Wrocławiu, w latach 1868–1872 uczęszczał do Akademii Budowlanej w Berlinie. W latach 1872–1876 był kierownikiem budowy Kolumny Zwycięstwa (zaprojektowanej przez Johanna Heinricha Stracka) i Starej Galerii Narodowej w Berlinie. W 1875 zdobył I nagrodę w konkursie im. K. F. Schinkla na projekt budynku biblioteki krajowej.

Odbył podróże naukowe do Włoch, Francji i Austrii. Od 1876 asystent Reinholda Persiusa, dyrektora Komisji Budowy Zamku (niem. Schlossbaukommission). Był autorem wyróżnionych projektów kolegium uniwersytetu w Strasburgu (1878), zabudowy Wyspy Muzeów (1884) i gmachu Reichstagu (1882) w Berlinie.

Od 1888 inspektor budownictwa (niem. Landbauinspektor) w Ministerstwie Robót Publicznych, tajny radca budowlany, był jednym z redaktorów naczelnych opiniotwórczych periodyków fachowych „Zeitschrift für Bauwesen” i „Zentralblatt der Bauverwaltung”, przyczynił się do uformowania niemieckiego ruchu ochrony zabytków, od 1899 wydawał czasopismo „Denkmalpflege”. W latach 1890–1895 równolegle wykładał na Politechnice w Charlottenburgu. Od 1900 kierował w ministerstwie działem budowy muzeów, kościołów i budowli zabytkowych w Prusach, rozwijając przy tej sposobności żywą własną działalność budowlaną. Zaprojektował wiele kościołów, zarówno katolickich, jak i ewangelickich, miejskich i na wsi, na terenie Niemiec i dzisiejszej Polski. W swoich projektach posługiwał się formami historyzującymi, głównie neogotyckimi i neobarokowymi. Pozostawił wyczerpująca dokumentację działalności architektonicznej w formie szeregu artykułów prasowych, następnie opublikowanych w formie książkowej (4 wydania do 1915). Do jego współpracowników należeli m.in. G. Güldenpfennig, Roger Sławski i C. Weber. Z budowli świeckich projektował gmach Szkoły Rzemiosł Artystycznych (niem. Kunstgewerbeschule) w Berlinie i ratusz w Lützen (współaut. Karl Hinckeldeyn).

Synem Oskara Hoßfelda był architekt Friedrich Hoßfeld, zwany Fritz (ur. 1879, zm. 1972 w Stuttgarcie), miejski radca budowlany w Naumburgu w latach 1918–1930. Żoną Friedricha była malarka i rzeźbiarka Ina Hoßfeld (ur. 1881 we Flensburgu, zm. 1943 w Monachium), córka miejskiego radcy budowlanego Wrocławia Richarda Plüddemanna.

Wybrane publikacje

Der Kirchenbau des Protestantismus. „CdBV”. 40/1893. s. 415. (niem.).
Denkmalpflege auf dem Lande. „Denkmalpflege”. 1/1910. s. 488–497. (niem.).
Stadt- und Landkirchen. Berlin: 1915. (niem.).

Wybrane dzieła

Ten artykuł od 2010-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji: Wybrane dzieła.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

W obecnych granicach Polski

1894 – restauracja i nowy hełm wieży neogotyckiej katedry św. Jakuba w Szczecinie (zniszczony w 1945)
1902–1904 – neogotycki kościół ewangelicki w Prudniku
1903 – neobarokowy w nurcie secesji kościół w Brzeziu nad Odrą, obecnie Parafia św. Apostołów Mateusza i Macieja w Raciborzu
1904–1908 – neogotycki Kościół św. Jacka w Legnicy, dawniej ewangelicki Pamięci Cesarza Wilhelma
1904–1907 – neorenesansowy kościół Maryi Królowej w Poznaniu, dawniej ewangelicki św. Mateusza
1905–1907 – neogotycki kościół św. Anny w Poznaniu, dawniej ewangelicki Chrystusa
1905–1908 – neogotycki kościół Narodzenia NMP w Szczecinku, dawniej ewangelicki
1907–1909 – neogotycki Kościół św. Leona Wielkiego i św. Stanisława Kostki w Wejherowie, pierwotnie ewangelicki
1907–1909 – neogotycki kościół ewangelicki w Ostródzie
1909–1911 – neoromański kościół Niepokalanego Poczęcia NMP i św. Józefa w Chojnowie
1909–1911 – neogotycki kościół ewangelicki św. Jana w Pile (zniszczony w 1945, zachowana pastorówka)
1910–1911 – neorenesansowy kościół ewangelicki w Brochowie (obecnie dzielnica Wrocławia) (zniszczony w 1945)
kościół św. Jerzego w Brochowie (obecnie dzielnica Wrocławia), neoromański
1910–1913 – neobarokowy kościół parafialny Bożego Ciała w Oleśnie
1910–1913 – neobarokowy kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bydgoszczy
1910–1913 – neogotycki kościół św. Marii Magdaleny w Czersku
ponadto m.in. neogotyckie kościoły ewangelickie w Kcyni, Gdańsku Nowym Porcie, neobarokowe kościoły ewangelickie w Nowym Mieście Lubawskim i Zbąszyniu (1907) oraz neobarokowe katolickie – Dębie, Strzelce Opolskie

W obecnych granicach Niemiec

neogotyckie kościoły ewangelickie: św. Jerzego we Flensburgu (1904–1907) i w Bitterfeld-Wolfen (ukończony 1909) * kościoły katolickie w Kirchlinde koło Dortmundu (neogotycki) i w Höchst am Main (neoromański).

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 Hans Reuther: Hoßfeld, Oskar. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). T. 9. 1972, s. 652f. (niem.).
↑ Hartmut Mai: Der Kirchenbau des 19. und frühen 20. Jahrhunderts in Thüringen. [w:] Evangelische Kirche in Mitteldeutschland [on-line]. s. 13. [dostęp 2013-01-22]. (niem.).
↑ Ingo Bach. Künstlerin setzte viele sichtbare Zeichen. „Mitteldeutsche Zeitung”, 1995-02-01. [dostęp 2013-01-22]. (niem.).
↑ AndrzejA. Dereń AndrzejA., Obudowa organów z prudnickiego kościoła ewangelickiego nadal istnieje, „Tygodnik Prudnicki”, 31 (1797), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 30 lipca 2025, s. 12–13, ISSN 1231-904X .
↑ Teresa Dudek Bujarek: Oblicza secesji w Katowicach i na obszarze województwa Śląskiego: „Secesja i historia – kościół w Brzeziu nad Odrą”; Dorota Głazek. Katowice: Stowarzyszenie Historyków Sztuki Oddział Górnośląski w Katowicach, 2006, s. 19–26. ISBN 83-88341-25-1.
↑ Kościół ewangelicki, ob. rzymskokatolicki parafialny pw. św.św. Leona Wielkiego i Stanisława Kostki. zabytek.pl. [dostęp 2026-06-15].
↑ Sabine Behrens: Norddeutsche Kirchenbauten des Historismus: die Sakralarchitektur Hugo Groothoffs, 1851-1918. www.verlag-ludwig.de, 2006, s. 80. ISBN 3-933598-97-4. [dostęp 2010-08-09]. (niem.).

Bibliografia

O. Hossfeld: Stadt- und Landkirchen. Berlin: Wilhelm Ernst, 1915.
Hossfeld, Oskar. W: Hans Vollmer (wyd.): Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler. T. 17. Leipzig: Seemann, 1924.

[NDB-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 Hans Reuther: Hoßfeld, Oskar. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). T. 9. 1972, s. 652f. (niem.).

[2] Hartmut Mai: Der Kirchenbau des 19. und frühen 20. Jahrhunderts in Thüringen. [w:] Evangelische Kirche in Mitteldeutschland [on-line]. s. 13. [dostęp 2013-01-22]. (niem.).

[3] Ingo Bach. Künstlerin setzte viele sichtbare Zeichen. „Mitteldeutsche Zeitung”, 1995-02-01. [dostęp 2013-01-22]. (niem.).

[4] AndrzejA. Dereń AndrzejA., Obudowa organów z prudnickiego kościoła ewangelickiego nadal istnieje, „Tygodnik Prudnicki”, 31 (1797), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 30 lipca 2025, s. 12–13, ISSN 1231-904X .

[HSOG-5] Teresa Dudek Bujarek: Oblicza secesji w Katowicach i na obszarze województwa Śląskiego: „Secesja i historia – kościół w Brzeziu nad Odrą”; Dorota Głazek. Katowice: Stowarzyszenie Historyków Sztuki Oddział Górnośląski w Katowicach, 2006, s. 19–26. ISBN 83-88341-25-1.

[6] Kościół ewangelicki, ob. rzymskokatolicki parafialny pw. św.św. Leona Wielkiego i Stanisława Kostki. zabytek.pl. [dostęp 2026-06-15].

[7] Sabine Behrens: Norddeutsche Kirchenbauten des Historismus: die Sakralarchitektur Hugo Groothoffs, 1851-1918. www.verlag-ludwig.de, 2006, s. 80. ISBN 3-933598-97-4. [dostęp 2010-08-09]. (niem.).