| Pamphilioidea | |||
| Cameron, 1890 | |||
| Okres istnienia: jura wczesna–dziś | |||
Niesnuja Pamphilius sylvaticus | |||
Szarżnik Megalontodes cephalotes | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Nadrodzina |
osnujowce | ||
| Synonimy | |||
| |||
Osnujowce (Pamphilioidea) – nadrodzina błonkówek z podrzędu i rośliniarek.
Błonkówki te wyróżnia spośród innych rośliniarek duża, masywna, prognatyczna głowa o otworach żuwaczkowych odseparowanych od jamy gębowej i osiągająca największą szerokość w okolicy nadustka, a także zmodyfikowane pokładełko na końcu odwłoka samic.
Współcześnie są to owady holarktyczne, zasiedlające strefę umiarkowaną Eurazji i Ameryki Północnej.
Do nadrodziny tej zalicza się 4 rodziny, obejmujące około 330 opisanych gatunków współczesnych i kilkadziesiąt gatunków wymarłych:
Osnujowce znane są w zapisie kopalnym od jury wczesnej, szczyt różnorodności ich rodzajów przypada na kredę wczesną, a w kenozoiku stanowią grupę reliktową. Spośród 45 znanych rodzajów tylko 11 występuje współcześnie.
Analizy filogenetyczne z 2016 wskazują, że znane z jury i mniej licznie z kredy Xyelydidae stanowią takson parafiletyczny. Należący doń rodzaj Xyelyda stanowi grupę siostrzaną dla pozostałych osnujowców, a rodzaje Medilyda, Prolyda i Strophandria są bliżej spokrewnione z niesnujowatymi niż z innymi Xyelydidae. Niesnujowate pojawiają się w zapisie kopalnym od jury środkowej. Z jury środkowej znany jest także jedyny przedstawiciel rodziny Mirolydidae. Wyróżniana do niedawna rodzina Praesircidae w kilku analizach filogenetycznych jawiła się jako parafiletyczna i ostatecznie została w 2016 zsynonimizowana z szarżnikowatymi. Tak rozumiane szarżnikowate również znane są od jury środkowej, a w kredzie wczesnej doznały znacznego wzrostu różnorodności.